olahebeov!

ortaokul terk

2012-02-04T08:34:00.001+02:00

Ortaokul terk derken, işlemleri başlattım say. Sessizce gideceğim.

ağlarsın

2012-02-03T14:34:00.000+02:00

Today

2012-02-03T00:18:00.000+02:00

Ba

2012-01-13T22:37:00.003+02:00

ANKARA

Ben burada kumunda kımıldanan hatıra,

bütününden ayrılmış bir diş sarmısak gibiydim,

şaşkındım eylül boyunca.

Ben burada, mutfak tezgahında..

Böyle kalmış aklımda, yaz sonuydu, ha?

Birhan Keskin / Ba

Ba

2012-01-13T22:29:00.002+02:00

İNCİR

Ne yaprakları hatırlıyor ne güneşi

Ne de düşmüş dalından

Balı içinde kurumuş bir heves gibi

Duruyor yerinde geçen sonbahardan.

Birhan Keskin / Ba

(Ba'nın tonu böyle, rengi böyle. Son satırda durup gülüver aman. "Gülüver'in gezileri" diye not düşeyim bir yerlere, altını kendi doldurur.)

Ba

2012-01-13T22:22:00.002+02:00

FOTOĞRAF

Ben çok eski bir fotoğrafta duruyorum.

Yüzüm o fotoğrafta bile eski bir fotoğrafa benziyor.

Karmaşık bir mitoloji, sarmaşık bir tempo

tam o anda durmuş fotoğrafta;

hala duruyor.

Bir büyük yangında donakalan bir an:

Köprüsü yok bir köprü ayağı,

kederle yerinde duran.

Suyu çekilmiş bir çukur çeşme

bir vakit sebil, ve

bir devrinde gülmüş sonra yıkık eski bir şehir.

Beş kadın bir de yeşile yakın sepya:

Biri yanındakine ömrünü veriyor.

Üçüncüde boynunu sola çeken bir keder

Öylece duruyor. Dördüncü ha var ha yok bir hayal.

Beşinciye çok eski bir yağmur vuruyor.

Siyah beyaz bir günmüş,

fotoğrafın derininde bir gümüş nehir,

donan andan dışarı, bir tek o, yürüyor.

Birhan Keskin / Ba

spiralling

2012-01-06T23:00:00.000+02:00

Hirsute from A.J. Bond on Vimeo.

use pain, to soothe pain

2011-12-01T22:58:00.003+02:00

I've been out walking

I don't do too much talking

These days, these days.

These days I seem to think a lot

About the things that I forgot to do

And all the times I had the chance to.

I've stopped my rambling,

I don't do too much gambling

These days, these days.

These days I seem to think about

How all the changes came about my ways

And I wonder if I'll see another highway.

I had a lover,

I don't think I'll risk another

These days, these days.

And if I seem to be afraid

To live the life that I have made in song

It's just that I've been losing so long.

La la la la la, la la.

I've stopped my dreaming,

I won't do too much scheming

These days, these days.

These days I sit on corner stones

And count the time in quarter tones to ten.

Please don't confront me with my failures,

I had not forgotten them.

..whose house are you haunting tonight?

2011-11-26T17:27:00.002+02:00

...whose sheets you twist, whose face you kiss, whose house are you haunting tonight? Whose name you hiss. Whose clenching fists. Whose house are you haunting tonight?

OSI Layerlar arasında kaldım. Layer layer üstüne, emrin baş üstüne ok go.

move aside and let the man go through

2011-11-14T00:52:00.002+02:00

önce bununla kıvırıyorum:

sonra bununla salınarak uzaklaşıyorum:

çünkü ben allah kuuluyum.

günlerimiz skimsonik olsa bile.

thanks rick..

2011-05-10T16:18:00.001+03:00

... i was hysterical.

don't think twice

2011-01-23T23:35:00.000+02:00

Bobby bilir, Bobby söyler.

timewarp

2011-01-12T00:17:00.015+02:00

(Paralel evren sendromu diye bir şey var mı diye bir arattım, hoş linkler döndü. Hepsini okumadım ama bir tanesi bu, misal.)
Ocak ayının ilk yarısı, boyut atlayıp kendimi şaşırdığım bir evre oldu.

Kaptan'ın seyir defteri: Paralel evrende geçirdiğim 11. günde, Vırrık ile aramızda çok değişik bir bağ kuruldu. Evimin hiçbir yanı tanıdık gelmiyor, eşyaları yadırgıyorum. Hayatımı oluşturmuş her şey için de aynı şeyi gönül rahatlığıyla söyleyebiliyorum fakat çok ilginç bir durum var: Kedi çok tanıdık. Vırrık'ın sesi, patilerinin ve ağzının kokusu, esnerken bıyıklarının aldığı şekil, talepleri, sevgisi, oyunları, uykusu, kum kabı, hepsi aynı - değişmiyor. Göz göze geldiğimizde yine aynı göz hapsinde olduğumu, kedinin beni aynı semi-alakasızlık ile izlediğini farkediyorum. [Şu an yine yastığımın üstünde tortop olmuş uyuyor, minnetle doluyum.]

Popüler medyadan referanslara doyacaksınız paşalar.
İki şey aklıma geliyor:
"If anything goes wrong, Vırrık will be my constant" - Bu bir.

Diğeri ise Constantine (sen tam bir çılgınsın) kardeşimin, cehenneme küçük bir ziyarette bulunduğu o sahne. Kedi ruhunun nötrlüğü ile ilgili küçük bir konuşmadan sonra aşağıdaki fotoğraflarda gördüğünüz o yeşil gözlü elemanı kucaklayıp, gözlerine bakarak cehenneme sızıyor.

Constantine'i izlediğimde sevmediğimi hatırlıyorum. 2002 yılında Yahya ile internetten çizgiroman emiklediğimiz o aylarda, Hellblazer'ın bir iki sayısına bakma şansım olmuştu- Film çıktığında aralarında bir ortaklık kuramamıştım, olduramamıştım.
Bu sahneyi ararken kıyısına köşesine yine baktım. O kadar da kötü değilmiş. Çizgiromanı ile alakası yokmuş gibi düşünürsek, kimi sahneler iyi bile sayılır.

Bugünlük de bu kadar. Kompile selam.

(Olmuşken Rocky Horror Picture Show'u da buraya ekleyiverelim.)

octavarium

2011-01-08T00:42:00.003+02:00

--------------------------------------
Bazen oroyin lazım.
Fakat bulamıyorum. Tut ki buldum, çorabım deliks, alamıyorum.
Şu durumda müzikten başka bir seçenek yok, o çok net. Aspirin'e sarıldım, yaradana sığındım, umudum hibernasyonda: "Ölümüne uyu, müzik içinde yat. Yok ol yok ol yok ol."

A Doctor sitting next to me
He asks me how I feel
Not sure I understand his questioning
He says I've been away a while
But thinks he has cured me
From a state of catatonic sleep

AYAZMA

2010-12-23T13:31:00.001+02:00

Ayazma Benim Dünyam from ayazmamagdurlari on Vimeo.

what you choose to call hell, he calls home

2010-12-21T03:37:00.003+02:00

Sorunu buldum:
[link]

----------------------------------------------

[link]

pablo + victor

2010-12-14T01:23:00.002+02:00

Bir iki link bırakıp kaçacağım. Zaten çeviremiyorum.
[link]
[link]

Sanırım bir de bu:

Jung, bi bakar mısın canım.

2010-12-12T14:53:00.007+02:00

*
Kodlamanın psikolojiye etkileri:

Gece rüyamda Zuckerberg idim. Fakat kendimi kompile silip atamadığımdan Zükerciğimin daha ezik, daha iktidarsız bir versiyonuydum; beni yazılımcıların durduğu o şahane ortama almadılar. Camlı kapılardan yansımama bakıyorum, allalla: ÇATI TEYZE! Tövbe estağfirullah ya! Bölmenin etrafında bir tur attıktan sonra sinirim biraz yatışıyor, gidip ezik ezik "Yalnız ben bu şirketin sahibiyim, o nedenle yani." diye açıklama yapıyorum. Adamlar tihihey diye gülüyorlar. Sonra ID kartı devreye giriyor, bulduğum bir aralığa tıkıştırıyorum, yeşil ışıklar yanıyor sönüyor. Kapıdaki battal "Afedersiniz, yetkiniz varmış" diyor, bu sefer de ben gurur yapıyorum, girmiycem lan şekli. Sekerek uzaklaşıyorum. Uzaklaşırken de "Bunlar benim şirketin üstüne yatmasınlar, projelerimi hep çalmasınlar?" diye kuruntular basıyor. (Şirketin üstüne yatmak nasıl oluyor, onu pek bilemiyorum tabii.)
Rüyanın fonu değişiyor, kendimi yollara vurmuşum. Artık Züker falan değilim, Çatı Teyze kimliği daha baskın. Sırtımda şal, sigara emiyorum. O sırada Ozan imdadıma yetişiyor, "Senin bunlara hiç ihtiyacın yok, istediğin işi yapabilirsin" diyor. (Sela'daki garsonun tonlaması ile devam ediyor: "Mesela bana işyerinde 'pervane bozuldu, gel' diyorlar, gidiyorum. Oku oku n'oluyo bu boku, iş yaptıkça öğrenilir" diyor. Pervanenin neden bozulabileceğini düşünmeye başlıyorum. Neyimin pervanesi o da belli değil, ama bir pervane var ve bozuk. Kabloda temassızlık olabileceği sonucuna varıyorum çünkü bir mekanik aksam ne kadar sıçabilir ki? Güç aktarımının elektrikli kısmındadır o sorun, bak yazdım buraya.)

Ter içinde uyanmadan önceki son saniyeler pervanenin modellemesini paint ortamında yapmaya çalışmam ve 2pt kalem ile eğri çizgiler çizerek meshlemeye uğraşmam ile geçiyor. Çizgileri bir türlü düzeltemiyorum ve programın içinde deliler gibi "bunun otomatik olanı vardı yaaa" diye aranıyorum falan.

Allahım sen büyüksün. Bi el atıver.

günün anlam ve önemi

2010-12-11T16:26:00.004+02:00

#yay!

Bugün şahane bir insanın doğum günü, başkent semalarında bir coşku var bebeyim.

Yılın ilk karı dün gece düştü. (Üzerinize afiyet, Rudolf gibi oldum. Ev tarçın kokuyor. Yılbaşı ışıklarını bu sene biraz erken çıkarsam sanırım kimse kusuruma bakmaz.)

Hepinizi çok seviyorum, iyi ki varsınız.

kitt

2010-11-24T21:07:00.002+02:00

Knight Rider'ın 2008 sürümünü çok övdüler, 10 dakikalık bir test sürüşü yaptım.
Eskisi nasıldı çok hatırlamıyorum ama bu seks ihtiva etmeyen konulu porno tadında. (Hadi artık kadraja tesisatçıyı salın da ne olacaksa olsun gerilimi var dizide.)
Şimdi bunun önüne kimi oturtayım?
Hıyar koysan kabukları bırakıp kaçacak, öyle kötü.

ilkelle yarışılmaz

2010-11-21T23:15:00.004+02:00

Bu gece üzerime yürüyerek "FATMAGÜLÜNSUÇUNEAAA" diye tezahürat eden üst geçit 5'lisi:
Niyetinizin beni korkutmaktan öte bir şey olmadığını gayetle biliyorum. Testosteronunuz fazla, iktidarınız az verilmiş; durum bundan ibaret.

Ne yazık ki beni yeterince ürkütmeyi başaramadınız- Başka türlü hareket etmeyi gururuma yediremediğimden yine eve yürüyerek döndüm. Bu gece Kızılay - Bahçeli istikametindeki yollarda (sizi saymazsak) 13 tane çük, (kendimi saymazsam) 0 adet kuku vardı. [22:00 - 22:25 zaman diliminde toplanan veriler baz alınmıştır.]

Yine de sayenizde bazı şeylerin farkına vardım:
Bugüne kadar hep kimselere şiddet uygulayamayacağımı düşünmüş ve durum bunu gerektirirse büyük bir çaresizlik hissedeceğimi tahmin etmiştim. Candan kutlarım; bu toyluğumu birlikte aştık. Bir arada bulunduğumuz kısacık süre içerisinde, fizikselleştiğiniz takdirde yapacağım ilk hamleyi aklımla değil, karnımla düşündüm; atacağım tekmeleri bacak kaslarımla hesapladım.

-
Evet, "çoğunluk" belki kadınların kendi güvenliğini, namusunun bekasını sağlamak için hayatına ille bir maymun sokması gerektiğini düşünüyordur. Açıkcası bir maymunla yaşamaktansa ölmeyi tercih edecek bir kafadayım şu an. İlkel ve basit şeylerin gücünü küçümsediğimden değil. Samimiyetle. İlkel unutmaz. İlkel unutulmaz. İlkelle yarışılmaz.
------------------

Vulgar Display of Power:

romantik

2010-11-18T23:27:00.001+02:00

Yerçekimi gibi, komik sözlü şarkı.
Naha, kasımı da yedik.

ALICE

2010-11-08T18:18:00.002+02:00

Michael Ondaatje de başak burcuydu. Coming Through Slaughter'ı düşünüyorum, gözlerim kapalı. [Boşverrrmişşşim boşvermişşşim boşşşverrmişşim dün-ya-ya!]

I knew one day
One, one, two, one, two, three

Well my mama didn’t want me
On the day I was born
I was born without a body
I got nothing but scorn
But I always loved music
All I had was my hands
I dreamed I'd be famous
And I’d work at The Sands

Singing, Tabletop Joe, Tabletop Joe
Now everyone will know
That I'm Tabletop Joe

I had trouble with the pedals
But I had a strong left hand
And I could play Stravinsky
On a baby grand
I said, ‘I’m gonna join the circus
Cause that’s where I belong’
So I went to Coney Island
I was singing this song

Tabletop Joe, Tabletop Joe
Now everyone knows
Yeah I'm Tabletop Joe

They gave me top billing
In the Dreamland show
I had my own orchestra
Starring Tabletop Joe
And the man without a body
Proved everyone wrong
I was rich and I was famous
I was where I belonged, yeah

Tabletop Joe, Tabletop Joe
Now everyone knows, yeah
Tabletop Joe

Take it home boy

tira me a las arañas *

2010-11-04T22:40:00.005+02:00

Evin karanlık dehlizlerinde eski bir kutu buldum, açtım. Burkulmuş örümcekler ve böcek ölüleri ve sararmış bir iki resim çıktı. Bir çift de çorap. [Çorapların tozunu silktim, giydim. Fakat resimlerle ne yapayım hiç bilmiyorum.] Hayattan zevk aldığımız, insanlarla konuşurken heyecan duyduğumuz, telefon gelince sevindiğimiz, bilgimizi görgümüzü artırmak için deliler gibi okuduğumuz, hislerimizin berrak ve basit olduğu billur gibi bir zaman varmış da o yitirilmiş gibi - Şimdi her duygu bulanık ve çamurlu ve karışık, telefonlar sadece zırıltı, yolculuklar kabir azabı, kitaplar sırf vakit geçsin diye var ve öpücükler, sarılışlar, ufak tefek heyecanlar bilmediğimiz bir yerlere saklanmış- Ara ki bulasın.
Kötü hissetmedim, telaş etmeyin. Bilakis, gürbüz ve güleçim.
Kötü hissetmeme durumundan [ben şahsen bizzat kendim] biraz korktum yalnız. Böyle saman yemişim gibi, sentetik sünger yalamışım gibi bir tat var ağzımda.
Kız gençliğinde Pandora'ymış beyler, şimdi Terminatör.
-Neyssse.
Aslala bislas bebeyim.

*Türkçe çevirisi biraz s.kik olacak ama, bunun "beni örümceklere atın" gibi bir anlamı var.

Araknafobia örümcek fobisidir / Oturdugun bu yer Swiss Otel lobisidir / Suçu günahi yok Spidermanin / Kötü davrandin suçlusu sensin / Ah örme örme örme örümcek / Örme örme örme sebebim olursun / Örme örme örme ne olursun ? /Örme örme örme sebebim olursun / Örersen evime dönmeyecegim / Açliktan ölsem de gelmeyecegim / Bir daha belgesel izlemeyeceğim /Ne olur örümcek çik hayatimdan / Örme örme örme örümcek /Örme örme ne olursun .

EV: 1 -- ZE: 0

2010-11-01T19:37:00.004+02:00

Varoluşu böyle ağır hale getiren aslında kutular.
Kutular, evinize sinsice giren ve bir gün taşınırım umuduyla sakladığınız boy boy, çeşit çeşit karton kutu. Ev dediğimiz de bu kutuları ve sizi paketleyen bir başka kutu aslında. İçeride günlerin köpüğü birikiyor.
- ve boşuna savaşmayın, kazanan kutular olacak.
______________________________
Jean Saul Partre, sana kafam girsin. Kafam.

Andon, Levent sapağındayım. Gel beni al.

2010-10-27T01:23:00.005+03:00

...yeni yıkanmış çamaşır kokusunun mutlulukla bir alakası olmalı.
(Sıfır Yaratıcılık Günleri / 15- 29 Ekim 2010)

I had a brain
That felt like pancake batter
I got a backyard
With nothing in it
Except a stick
A dog
And a box with something in it
The hardest button to button(x7)

bilinen yönleriyle mitoloji - I

2010-10-19T22:19:00.007+03:00

Zeus, sizce de sikkafalının önde gideni değil mi?

(Babasını da sevmezdim diyeceğim ama, Kronos'un "ben pederi hadım ettiydim, bizim çocuklar allah bilir bana n'apacak" korkusuna, yeni doğan çocuklarını yemesi bana komik geliyor. Tabii bu konuyla ilgili görselleri saymazsak.)
(EK-1 [Rubens / Goya] sığırlarının betimlemeleri.)
(EK-2: Abi tamam, adam çocukları yemiş. Ama sindirmemiş ya! N'olur ki. Göt korkusuna insan her şeyi yapar bi kere. Üç beş morbid dallama bu şekilde resmetti diye Kronos'u bir kalemde silmeyi yanlış buluyorum.)

Neyse.
Konumuz Zeus. Hadi itiraf edin, sizin de önce hamama, sonra berbere götüresiniz geldi. Zeus'un kadınlarla ilişkisi, tavırları da AHA BÖYLE bence.

Gelgeç akıllı, çükünün keyfinde, her sıkıştığı yerde iki şimşek patlatıp yaygara eden bu anteni bir iktidar figürü olarak görmek kanıma dokunuyor sevgili okuyucu. Hele ki işi bu kadar güzelken. İnsanın kendine biraz saygısı olur ya.
Ha diyeceksiniz, sen mitolojiden ne anlarsın yaprağım. İşte orda çok haklısınız.
Köşem Var Yazı-Yorum.

-----------------
Dinlediğinize değmez köşesi:

astroclock

2010-10-18T15:40:00.001+03:00

The 600 Years from the macula on Vimeo.

çoramık

2010-10-17T01:39:00.012+03:00

[Şunu] yine okudum da... Abi ergenlik yasaklansın.

Ha, aynı bu cibiliyetsizlik bende de yok muydu? Allahına kadar cibiliyetsizdim, bilakis. Şimdi çok büyük itiraflarda bulunup da hassas dengelerimizle oynamak istemiyorum ammaa- defterin birine 0.5 atlas kalemle çizdiğim yamuk yumuk oğlan resmine içlenip, "ayrı dünyaların insanıyız" prensibi gereğince ağlamışlığım var benim lan. (Deniz kardeşimin hikayesindeki Herr Auschwitz, adeta mantıklı geldi. Olur o, okey.)

Eski defterlerin bir kısmını imha ettim tabii. (Kızımız çok kızgın. Üstelik hikaye karakterlerinden mürekkep bir dünyada yaşıyor çocuğum. 'Fırtınalar koparsa kopsun' minvalinde seyreden bir iki gönül macerası var, fakat kişiler hep harflerle temsil edilmiş. Ulan bir taneniz de platonik olmaktan öteye geçse isminizi hatırlayıvereyim godoşlar. Zerre hatırlamıyorum.)

Sonra "biraz daha sosyal olsam belki normalize olurdum" diye kendimi avutmaya çalışıyorum. Abi ne alakası var? Sen değil misin bulabildiğin azıcık televizyon yayınında Gökhan Güney / Küçük Emrah / Ferdi Tayfur kokteyli ile kendinden geçen, Hülya Koçyiğit verem oldukça hastalanmaya imrenen? Okul servisinde İbrahim Erkal'a yanık yanık eşlik eden sen değil misin? Cacık! Kim ne yapıversin sana. (Yine, Barış Manço öldü diye bebeklik arkadaşımla birbirimize sarıla sarıla ağladığımızı hatırlıyorum. Barış Manço'yu sevmem bile, sırf o ağlıyor diye ağlıyorum- artık nasıl bir kafaysa? Ortaokulda iki üç Erdal Öz kitabı okuyup hızlı solcu geçinmek de var bak. Utanacaksam esas ona utanayım.)
Neyse, oversharing olmasın. Gadının birine öykünüp "ehekeheğmk, ne komikmiş di mi?" temalı yazı yazmaya çalışmak + pislediğini duvarlara sıvamak gibi olmasın. yani // Sokağa çıkamıycam diyeceğim ama zaten sokağa çıkmıyorum. Evle bütünleştim: EV oldum ben. Sorun yok.

"Doktorlar yengeç diyor" -- O tespit çok yerinde olmuş. Şimdi müsadenizle gideyim başağıma sarılayım. Yeterince marc banyo, her tür astrolojiyi söker, duygusalı yerinden çıkartır.
Sevgiler,
Küçük Feto.

- fısır -

2010-10-16T00:28:00.004+03:00

1997 yılında tanıyıp sevdiğimiz bir insanı, aradan 12 yıl geçtikten sonra görüp, yine aynı şekilde sevmenin kalpte hoş bir tınısı var.
---
Hep öksürmek.
Lütfen bu sene hastalıktan muaf olayım. Lütfen.

Avada Kedavra

2010-10-15T12:01:00.006+03:00

Evvelden bir filmi hırslanarak izlemek vardı. Artık 3D rendering olayına salya akıtmak var. Bize ne oldu? // Bir ara buraya Pottergiller ile ilgili bir yazı da döşeneyim. O dönem kapanacaksa kapansın artık. N'apalım.

-----------------------------------

ILLICITUM NON SPERANDUM

2010-10-09T00:58:00.008+03:00

"According to the philosopher, Ly Tin Wheedle, chaos is found in greatest abundance wherever order is being sought. It always defeats order, because it is better organized."

- Terry Pratchett.

---------------------------------------------------

Umut ve intikam sunaklarımızda yan yana durur, / sana yasak olana umutlanma diye.
Emblemata - Andrea Alciatus - Emblema XLVI

klişe olmak.

2010-10-07T22:39:00.006+03:00

Oğuz: Sende doğuştan katil tipi var.
Ural: Sende de doğuştan maktul tipi var. (*)

(*) Ural, Ural Özyol oluyor burda.
------------------------------------------------------

"Münzevi hayatın ilk kuralı, gülünç görünmektir. Keşke kambur olsaydım!"
{Susan Sontag}

Bana bir şeyler anlatmış olacak, defterin birine kargacık burgacık not almışım.
Çılgın fikirlerim varmış o zamanlar. William Blake'in çizimlerinden apartma bir tarot destesi yapacakmışım. Tabii ben yapmaya kalkışana kadar, zındıklar yapmış da bastırmış bile. Neyse, artık önümüzdeki maçlara bakacağız.

-
Peh.

deve

2010-10-05T02:13:00.002+03:00

---
Ak Sakallı ile Sıkıntılı Uykular köşesinde bu gece-
Dumbledore'u rahmetle anıyoruz.

hymn hymn hymini hymini hymn

2010-10-03T23:35:00.005+03:00

papa ayarlarınızla oynamayın.
-

And then I saw him in the crowd / A lot of people had gathered round him / The beggars shouted the lepers called him / The old man said nothing / He just stared about him /// Then came a man before his feet he fell / Unclean said the leper and rang his bell / Felt the palm of a hand touch his head / Go now go now you're a new man instead /// It all began with the three wise men / Followed a star took them to Bethlehem / And made it heard throughout the land / Born was a leader of man.
All going down to see the Lord Jesus
All going down to see the Lord Jesus
All going down

ağlama demenin ne faydası var?

2010-10-03T20:27:00.002+03:00

Yeaaaa, itiraz istemiyorum. Ruh halimi yazmaya kalksam altından kalkamayacağım. Kaldı ki internete kendini anlatmak da şu an tuhaf geliyor çok. // Grooveshark gibi bir arayüzde Ferdi'mi aratmak gerçekten güzel bir deneyimdi, sizlere de tavsiye ediyorum. Sorarsan Orhan'ı da gösteriyorlar ha.

as loud as hell, behind my smile.

2010-10-02T13:41:00.007+03:00

Gençtik, bilemedik, çok daha önceden tanışabilirdik. Misal üç yaşında lazımlıkta otururken. Beş buçuk yaşında, bu albüm çıktığında, lego kemirirken. Öte yandan son on yılıma damgalarını vurmuş olmaları da yeter sanırım. Düşeni kaldırır, ayaktakini devirirler icabında. Bir anlam ifade etmesi gerekmiyor, bugün öyle icabetti.
Burak İşiaçık tonlamasıyla okuyun:
"...yine olmadı."

As loud as hell / A ringing bell / Behind my smile / It shakes my teeth / And all the while /
As vampires feed
//// I bleed ////
Prithee my dear / Why are we here / Nobody knows / We go to sleep / As breathing flows / My mind secedes
//// I bleed ////
There's a place / In the buried west / In a cave / With a house in it / In the clay / The holes of hands / You can place / A hand in hand

Here comes your man ile devam edelim. Şakşaklarınız serinlesin.

bayır gülü

2010-09-30T01:22:00.004+03:00

...ölür müsün öldürür müsün? (ölürüm galiba direktoman.)

Nero with his axes
And piles of skies gurgling
Behind him
Diocletian smiles
And the garlands of meat fall tall

Who made the windmills?
And who made the whirlpools?
Who made the crows?
And who made the stones?
Who formed the foam

From Aleph the Father?
Behind the flowers
The mother of the cows
Dreaming of trees
In the colouring fields
My face dissolves in folds
And I disappear

Büyük yemin ettim, bundan böyle sadece caz var, blues var.
ehöermm böyle aşkın ıstırabını.

Carbon Prevails!

2010-09-27T20:40:00.004+03:00

Trent Reznor & Atticus Ross - On We March by Bobetgeant on Mixcloud

Trent Reznor & Atticus Ross - Pieces Form the Whole by Some Kind of Awesome

Trent Reznor & Atticus Ross - Soft Trees Break the Fall by Some Kind of Awesome

Carbon Prevails, 5'lik EP ile gelenlerden değil. Fakat ismiyle şimdiden sevdirdi kendini, hırs içinde bekliyorum. The Social Network linki, Diloy sağolsun.

ben doğarken emekli olmuşum.

2010-09-26T18:24:00.002+03:00

Pink Floyd'a albüm kapağı tasarımıymış.

Şimdi dürüst olmanın zamanıdır.
Ayem klinin may kılazıt! (Atilla Taş gibi okuyun.)

Akşamın bu saatine yatakta dürüm olup yatarak ulaştım, o nedenle kafam biraz ağır işliyor. Yani ufak tefek "insanım lan ben, böyle vakit geçirmemeliyim" çabaları oldu tabii. Fakat saat dört gibi ona da pes ettim, iki saattir af buyurun resmen karpuz gibi yatıyorum. Maile baktım, cevap yazılması gereken bin kadar posta var. Bunun haricinde benim döşenmem gerekenler de var. Mail bekliyorsanız burdan duyuruverem - makina soğuk, işlemci yavaş. + Vırrık kafasını monitörün tepesine yaslıyor, organik webcam gibi duruyor öyle. İki dakka işime odaklanamıyorum arkadaş, sürekli bir sevgi seli, bir burun öpmece, o olmadı patiyle tacizine sonu gelmeyen oyunlarla karşılık vermek. Ömrümü yedi bu kedi. (Al mesela, şimdi de fincanın dibindeki soğuk çaya pati bandırıyor. Pötibör patili dallama.)

Az evvel buzdolabının karşısında temiz bir on dakka geçirdim. Dolapta olduğunun farkında bile olmadığım kimi maddeler:
Potasyum Sitrat! Fosforik Asit! Antioksidan Kükürtdioksit! Asesulfam-K! Fenilalanin! (Esas güzeli, diş macununda sodyum hidroksit bulunması.) Sakkaroz ve sitrik asit gibilerini saymıyorum, hangimiz bunlardan kaçabildik.

Kim alıyor lan bunları eve? Dünyanın bütün çaykuryeşilçayı bu pisliği temizlemez. Marketten organik gıda almak da delikanlıyı bozar, yoğuşmalı plaza zillisi miyim ben. Geriye tek çözüm kalıyor: Meralara akmak, platolarda koşmak, ormanla bütünleşmek. Alayınıza unleash the beast ulan! Vericem kendimi okaliptüs yaprağına koala gibi. Panda olup bambu emicem.

Ha, diyeceksiniz, neticede bu maddeler bir mazot katkısı değil, bir yazıcı toneri değil. Çok hak vereceğim. Eser miktarda yiyoruz zaten. Özünde canım avlanmak istiyor, yer yer toplayıcılıkla iştigal etmek istiyorum, anlıyürmüsün. Hep ondan. Nanosu, kuantumu eksik olsun hayatın, biraz basit olsun biz de anlayalım.

İçimdeki uslanmaz emekliye laf geçiremiyorum adeta?
Güneş gitmemiş olsaydı parkta gazete okurdum ne güzel.

*

2010-09-24T19:29:00.006+03:00

Dünya tersine dönse vazgeçmem
Gökteki güneş sönse vazgeçmem
* uranüs jüpitere girse vazgeçmem
senden vazgeçmem, senden vazgeçmem

e e e e

2010-09-18T21:13:00.003+03:00

Santogold'u bildiniz mi?
Bilin. Piyasaya çıktıklarından beri severek izliyorum- Gagasına banayım, agilerasına çakayım: Öttürenler bunlar esas.
Buraya sağda solda dinlediklerimizden bi kuple bırakıp kaçıyorum.

jarmusch

2010-09-17T10:43:00.008+03:00

Ara ara filmin ilk kısmını öyle kötü özlüyorum ki?
Bak işte şimdi evde olsa bir iki kere izlerdik ne güzel. (Alttaki bittabii eksik.)

Night on Earth 1
Yükleyen esclavedelabsolu. - Yüksek çözünürlüklü video keyfini yaÅ�ayÄ±n!

Neyse, 27 olmak. Gideyim de duvarlardan takvimleri sökeyim. Olmuşken ucundan çakmakla tutuşturayım onları. Sandalyenin üstünde derbeder duruşu yapayım. Dostum teneke çöp kutusu lazım esas (filmlerdekini diyorum, ofis tipi). Badass kağıt yakımı sekansını bu sabah çekemiyoruz, evdeki özkale plastik bu eyleme destek vermiyor. Mağdur değilim olabilirim, olabilirim olabilirim.

Son olarak;
Allahtan hepimize Eddie Vedder'ımsı (edivedır gibi, edivedırvokke.) manita dileyerek mektubumu bitiriyorum. Teşekkürler.

that don't count for nothing much at all

2010-09-09T21:47:00.005+03:00

without love, breath is just a clock ticking vs. without breath love is just necrophilia. ha-ha

Cis - Trans.
Trans - Siberian.
Siberian - Actinobacteria.

bir bayram gecesi sevdiğim, oh ay yüzlüm, dirseğimi etajere çarptım / oh ceylan gözlüm, bayram gecesi hiç çekilmiyor ov gül yanaklım, sensiz olmuyor. / değerlerimizi unutmuşuz bebeyim, oh bebek bebek, örf anane kalmamış ay yüzlüm. / dejenere olup eve şeker almamışız çiçeğim / iki el öptük feleğimiz şaştı birden /oh canım, sarkastiktim bütün gün, sensiz başıma. / dalgamı geçtim mis kokulum, ama bazen de hüzünlendim. / bizim el öpenimiz olacak mı yaprağım / ov.

Fayçbuk "beni istemeyeni ben hiç istemem" çekti bana lan? Siteden bile trip yedim mnako.

yetkili merciye;

2010-09-06T22:08:00.004+03:00

Bütün melekler, lütfen iki dakka bi dinlerseniz?

ucubik

2010-08-31T14:57:00.014+03:00

-WE ACCEPT YOU ONE OF US!-

Tod Browning dediğimiz, 16 yaşında "sirkte çalışıcam" deyip evden kaçan bir adam. (Ailesinin durumu da fena değil üstelik, varlıklı sayılırlar. Şimdi bu adamı sırf bu nedenle bile sevmez de ne yaparsın?) Muhtelif sirklerde akla gelebilecek her tür işi yapmış- Kâh bilet satan, kâh sihirbazlık yapan, sonracığıma vodvillere çıkan, yemek pişiren, yer temizleyen, çığırtkanlık eden, çalışacak adam kalmayınca palyaço kostümünü sırtına geçiriveren ideal bir çalışandan bahsediyoruz burda. (Romantik yaklaşım.)

Sonra hasbelkader sinema işine bulaşıyor. (Bela Lugosi'yi alıp Dracula'da oynatan adam olur kendisi.) Freaks, Dracula'dan bir sene sonra çekiliyor ve Browning'in yönetmenlik kariyeri böylelikle nihayete eriyor. Bugün öğrendim ki film Avustralya'da hemen yasaklanmış, İngiltere'de ise 1960'lara kadar gösterilmemiş.

Filmle ilgili kalbimi en çok kıran şey, sanırım set hikayelerinden biri oldu. MGM'in o dönemki patronu Louis B. Mayer, diğer aktörleri rahatsız ettikleri gerekçesi ile "ucubeler"in ortak kafeteryada yemek yemesine izin vermiyormuş. (Şimdi kim ucube, sorarım.)

Tarihin en rahatsız edici filmlerinden biri olarak ün yapmış Freaks, dram türünde olmasına rağmen çoğu sitede korku filmi olarak sınıflandırılıyor. Rahatsız edici oluşuna bir şey diyemeyeceğim- fakat burdaki mesele ucubeler değil, -en iyi ihtimalle- izleyendeki "politik olarak doğru" davranma kaygısıyla karışık, ne yapacağını bilememe durumu. Bu da fiziksel olarak kusurlu olmayan bir izleyiciyi ters köşeye kolayca yatırıveriyor - Zihnen kusurluyuz beyler. (Trivia'yı az kurcalayınca insanın kafasını duvarlara sürtesi geliyor.)

"Politically correct" sikiyle ilgili de bir iki şey söyleyip konuyu kapatacağım:
Şu filmin 1932'de çekilmiş oluşu aslında şans olmuş. (Şimdi kalkışsan alacağın tepkileri düşünerek debil olursun. Sırf bu nedenle de kıvamı tutturamaz, işin altından kalkamazsın aga.)

*************
EK:
(Prince Randian: Eleman setin karanlık köşelerine saklanıp, saçmasapan vakitlerde korkunç çığlıklar atıyormuş. Amaç sanırım milleti korkutmak tabii. Hahahah, ayarsız fırlama.)

adam topkek beyler!

2010-08-29T20:10:00.010+03:00

ALACAKARANLIK KUŞAĞI!
Adeta.
Zappa'sız bir yaz gecesi istemiyoruz. Zap!

The muffin man is seated at the table in the laboratory of the utility muffin research kitchen... Reaching for an oversized chrome spoon he gathers an intimate quantity of dried muffin remnants and brushing his scapular aside; proceeds to dump these inside of his shirt...
He turns to us and speaks:
Some people like cupcakes better. I for one care less for them!
Arrogantly twisting the sterile canvas snoot of a fully charged icing anointment utensil he puts forth a quarter-ounce green rosette- (Oh ah yuk.. Yuk... lets try that again...!) He puts forth a quarter-ounce green rosette near the summit of a dense but radiant muffin of his own design.

Later he says:
Some people... some people like cupcakes exclusively, while myself, I say there is naught nor ought there be nothing so exalted on the face of gods grey earth as that prince of foods... the muffin!

Girl you thought he was a man
But he was a muffin
He hung around till you found
That he didn't know nuthin'

Girl you thought he was a man
But he only was a-puffin
No cries is heard in the night
As a result of him stuffin'

Bruce Fowler on trombone, Napoleon Murphy Brock on tenor sax, and lead vocals, Terry Bozzio on drums, Tom Fowler on bass, Denny Walley on slide, George Duke on keyboards, Captain Beefheart on vocals, and soprano sax, and madness. Thank you very much for coming to the concert tonight. hope you enjoyed it. Goodnight Austin, Texas, where ever you are.

*********************************
(Hacer'e not: Telefon mesajını bu öğlen üçte gördüm. Dün kimseyi öpmedim. Halbuki "içtim şarabı, öptüm arabı" olabilirdi. Oh ay yüzlüm, olabilirdi.)

damdan düşercesine

2010-08-27T00:24:00.007+03:00

* Jedes herz ist eine revolutionare zelle: Every heart is a revolutionary cell // Her yürek bir devrimci hücredir.

Filme çok gazlanarak gittiğimden öyle salyalarım aka aka çıkmadıydım. Fakat bu parçayı dinlemekten kendimi alamıyorum. Slogan atarım ulan size. Tamam, dağılın şimdi.

Aus heiterem himmel fällt
Ein moment nieder
Kommt wann es ihn gefällt
Und geht wieder

Dann bis zum nächsten mal
Wir warten
Bis es von selbst geschieht
Komm, komm wieder

Ride

If you sse the light again
Ride right through it
Catch it and shine within
And ride for a fall with it

Give in and try again
And wait,
Wait for it everything falls again
Stand tight to it.

GO GO GO! (ölesiye.)
Edukators - OST:

İlk versiyon:

MANDRAKE

2010-08-25T01:24:00.009+03:00

Neyi muhafaza edeceğimi bilsem muhafazakâr olurdum bebeyim, oh evet olurdum.
Z.Ö. (26)

Etrafımda ne bulursam onla tuhaf bir bağımlılık ilişkisi kuruyorum, bunun bir süredir farkındayım. (Kendime ergen diyordum ama ne ergeni beyler, kız çocukluktan çıkmamış. Kaka yapmayı reddeden üç yaş bebesi gibi böyle sevimsiz bir haller- tövbe estağfirullah ya! Bırak!)

En direnemeyeceğin şey değişmek iken, değişimin bizzat kendisine kafa tutmanın salaklığı bariz. Üstelik halinden memnun değilken. Yedi kiloluk İran kedisi suratsızlığı ile bütün gün koltukta otururken. // Dahası, yerinden kıpırdamasan bile farketmeden deviniyorsun, hüsran oluyor.

SGK'yı tavaf ettim, bezdim. Bir çılgınlık yapıp kuaföre gideyim dedim- muhtelif kapı camlarındaki yansımalarımdan kafamın giderek roadkill'e benzediğini görüp üzülüyordum. (Kapıları inceleyecek çok vaktim oldu bugün.)

Çok kuaför gördüm diyemem ama bu seferki bambaşkaydı. İlk makas darbesiyle içimdeki küçük muhafazakar bağırmaya başladı, o nedenle dikkat ettim. Adam saçla sevişiyor adeta. Perçemleri tutkuyla kavrıyor, aniden bırakıyor, fırçayı eline alırken panter gibi enerjik. Lan dedim, n'oluyor. Koltuğun arkasında vals oluyor haanım. Saçı dağıtırken de hep aynı hareket, resimdeki Mandrake'nin parmaklarına bakın. Aha o. Sanırsın kafan gidecek, omuzlarının üstünde Marion Cotillard'ın başı belirecek birdenbire. Civciv çıkacak kuş çıkacak. Aynaya bakıyorum- Abdullah olduğu gibi duruyor, kafa yine benim kafam.

Neyse, yarım saat felan kurcaladı, baktı olmuyor kurutma makinasını istedi sağolsun. İngiltere kraliçesi postürünü bozmamak için öyle kasmışım ki soğuk terler döküyorum, bir de kurutucu çıkınca bayılmışım.
Toplamda 40 dakkanın sonunda ortamı emekli ortaokul öğretmeni azametiyle terk ettim. Kahküller fingir fingir oynuyordu. Elizabeth girdik, Ümmü çıktık, bu nasıl iş ya! Ossaat karar vermişim ki her tür değişime ayak direyeceğim, hiç de hatalı değilim.

Şimdi bir de uykum gelirse değme keyfime.

------------------
Bıcı bıcıdan sonra gelen edit:
Değişim iyi bir şey. Değiştirmek de. Kakamızı tutmayalım.
Fön gidince ortaya çıktı ki hamster sevimliliğindeyim. Ev hayvanı diye alırsın, o derece. Korkulacak bir şey yok, işler yolunda.

nevermind

2010-08-24T01:14:00.003+03:00

inceldiği yerden

2010-08-23T01:00:00.001+03:00

...kopar. kopmuştur hep.

holistik bebek dünyadan koptu

2010-08-22T15:05:00.014+03:00

[Şaka maka, konuşmayı unutmuşum. Bir buçuk saat kadar evvel Balkın aradı, sesime yabancılaştım. (İnsanın boğazında ses teli falan var, ne acayip di mi? Hiç bunları düşünmüyoruz.) Bir de sonbahar gelmiş meğer. Yazı çok uzaklara götürecek o rüzgarlardan başlamış. Üzerime öyle pis bir terkedilmişlik hissi çöktü ki anlatamam. Kimsesizlik gibi, o beş sene geçmesine geçmiş ama yine aynı yerdeymişim gibi. Boynu bükük kuşlar gibi. Affolmayan suçlar gibi. Terk edildim, terk edildim.]

Son dört gündür kâh evdeki patatesleri kemirip kâh yerleri silerek oyalanıyordum, sistem herhalde ondan çöktü.
Eh, günlük formatından sıkılmadık mı artık?
Buyrun beraber tike taşşağa saralım. Sarılacak bir o kaldı.

BİR+BİR - Ağustos '10
Penisten vazgeçmek
Bülent Somay

(...)

- Alfabeden başlayalım. Penis ne, fallus ne?
Aynı şeyin Latincesi ve Yunancası; penis Latince, fallus Yunanca. Fakat bu iş bu kadar basit değil, çünkü ortak dilde -şimdi ortak dil derken İngilizceyi kastediyorum, bir tür lingua franca olduğu için- diğer dillerden geçip de kullanılan kavramlar hangi dilden geldiğine göre farklı anlamlar kazanabiliyor. Fallus ve penisle de aynı problemimiz var. Penisin Türkçede nasıl kullanıldığına bakalım. Cinsel organların adlarını önce argolarıyla öğreniriz. Sonra da, kibar adlarını öğrenmeye çalışırız, kibar adları da Türkçede genellikle Latincedir. Dolayısıyla sik diye başlayıp penis demeyi öğrendik. Fallus Türkçede cehennemin dibinde bir kelime, ancak Lacan tartışacaksın, "phallocentrism" gibi birtakım kompleks kavramlarla aşık atacaksın ki, fallus kelimesini hayatında kullanabilir ol. Ama giderek, fallus Türkçede de İngilizcedeki yerine oturmaya başladı. Yine de bu, iki kavramı da kullanan bir entellektüel çevre için geçerli. Penis dediğimiz zaman bir organı, fallus dediğimiz zaman bir ilişkiyi, bir egemenlik ilişkisini kastediyoruz. Penisin tıpta kullanılan bir kavram olması da böyle yerleşmesinde etkili. Penise ilişkin sorunlar "penil" sorunlar olarak geçer, fallik sorunlar olarak geçmez. Halbuki eskiden, tıp dilinin Yunanca üzerinden kurulduğu çağlarda, bunlara fallik sorunlar deniyormuş. Halbuki şimdi fallik dendiğinde, İngilizcede de Türkçede de fallik imgeleri anlıyoruz, sike ait olanı anlamıyoruz. Bunun da bize yarattığı çok önemli bir fayda var. Erkek egemenliğini tartışırken artık biyolojik erkekle kavramsal erkeği birbirinden ayırmayı becerebiliriz. Erkek kimdir? Penisi olan herif midir, yoksa fallusu olan bir varlık mıdır? Bu ikisi büyük ölçüde çakışmakla birlikte, tam olarak örtüşmüyor. Penisi olup da fallusu olmayabilecek kişiler olduğu gibi, tam tersine, penise sahip olmamasına rağmen fallusa sahip olabilecek varlıklar var.

- Mesela?
Mesela Condoleezza Rice. Muayeneye tâbi tutsak, penisinin olmadığını göreceğiz muhtemelen, ama Condoleezza Rice Amerikan tarihinin en fallik figürlerinden biri.

- Yalçın Küçük iyice tozutmadan önce, "Tansu Çiller travesti mi?" diye bir soru ortaya atmıştı...
Doğru. Çiller için de fallik kadın diyebiliriz. Thatcher için çok daha iyisini söyleyebiliriz. Benazir Butto için söyleyebiliriz. Üstelik Benazir Butto'nun fallusu nereden ödünç aldığı belli, babasından ödünç alıyor.

- Günümüzden örneklersek?
Nimet Çubukçu kötü bir örnek değil. Merak Akşener iyi bir örnek. Ama en güzel örnek CHP milletvekili Canan Arıtman. Şu anda iktidarda olmadığı için insanın fallik demeye çok dili varmıyor ama, kadının ırkçılıkla kurduğu ilişki ("Abdullah Gül'ün ailesi Ermeni miydi" diye korkunç ırkçı bir lafı ortaya atabilmiş olması), bir söyleşide "evde yedi tane silahım var, zaten silahımı takmadan Meclis'e gelmem" gibi laflar etmesiyle ne kadar fallik bir figür olduğunu biliyoruz.
(...)

Yani, Condoleezza Rice'a "Y*rrak gibi kadın" yakıştırmasını ancak bu kadar temiz yapabilirdin. Kahkahayı patlatıvermişim.

Yazının devamında "hacı önemli olan boyutu mu işlevi mi" bile tartışılmış ama aile var, onu da buraya geçirmeyeyim şimdi. Canınız çekerse alın okuyun, dergide Hale Tenger ile yapılan bir söyleşi de mevcut.
- fin.

keep on walking, don't sit down / keep on talking, i'll be around / don't hit the ground /
walking, / just talking, / i'll be around

untitled - 2

2010-08-20T00:15:00.001+03:00

Balmorhea "Untitled 2" from Retread Sessions on Vimeo.

ölen bayan

2010-08-18T21:16:00.012+03:00

(Kız sıkıntıdan alev aldı beyler.)

Bu da Modest Mouse'un 1996 tarihli "This Is A Long Drive For Someone With Nothing To Think About" albümünden.
Az evvel değişik bir gülme krizi geçirdim. Deneme Lisesi'nin gece bekçisi, banklardan birinde çok uzaklara dalmış, burnunu karıştırarak düşünüyordu. Artık neydi bilemiyorum, o an aynı savunmasızlıkta ve zavallılıkta olduğumuzdan mı, kış vakti adamın öğrencilere hayvancasına çemkirdiği bin kadar vakaya tanık olmuşluktan mı, beyincik çıt etti dostlar.

Sıkılmaya hakkım yok, biliyorum. Fakat çok sıkılıyorum. Ölesiye. Tatile gideyim diyeceğim ama hayatım zaten devasa bir tatil olarak geçiyor. De gidinin.
Sessizlik kulakları tırmalamasın diye dayadım müziği, ev pavyon gibi oldu. Burası pavyon, burdan çıkış yok.

Neyse, kısmetse Tanyeli'min önerisi doğrultusunda ilerleyerek yeşil sahalara dönüş yapacağım. Toplum içinde, uluorta leptop açacağım günler çok yakında. Güzel yaradan beni Starbucks gibi ortama çöreklenip saatlerce Solitaire oynamaktan korusun tabii. Amin.

She ionizes and atomizes
Then turns to sunlight
He realizes and itemizes
Pulls harder than gravity
She ionizes and atomizes
Then turns to sunlight
Flourescent lightbulbs will make
An absense of dark, but
The light just ain't there still
and she said "I'm feeling empty,
The real lights can make you heavy but
Never ever really empty
Flourescent lights will always equal empty."

yaz geçer

2010-08-17T00:12:00.005+03:00

summer in the city means cleavage cleavage cleavage
and I start to miss you, baby, sometimes
I’ve been staying up and drinking in a late night establishment
telling strangers personal things

summer in the city, I’m lonely lonely lonely
I went to a protest just to rub up against strangers
and I did feel like coming but I also felt like crying and it
doesn’t seem so worth it right now

and the castrated ones stand in the corner smoking
they want to feel the bulges in their pants start to rise
at the site of a beautiful woman they feel nothing but
anger, her skin makes them sick in the night…nauseaous…

summer in the city, I’m so lonely lonely lonely
I’ve been hallucinating you, babe, at the backs of other women
and I tap them on the shoulder and they turn around smiling
but there’s no recognition in their eyes

summer in the city means cleavage cleavage cleavage
and don’t get me wrong, dear, in general I’m doing quite fine
it’s just when it’s summer in the city, and you’re so long gone from the city
I start to miss you, baby, sometimes

when it’s summer in the city, and you’re so long gone from the city
I start to miss you, baby, sometimes…

le fou

2010-08-14T22:34:00.011+03:00

Çevirisi şöyle bir şey olmalı: "Bütün o hayallerden bana kalan tek somut şey sensin."

Corto ile tanışmamızın 10. yılında, vaktiyle bu herife epeyi bir aşık olduğumu kabul edeyim önce. Dönüp dolaşıp onu buluyorum, gel gör ki kıblesi Corto olanın burnu b.ktan kurtulmuyor. Oh, veciz.

...

Yine Anılar 9 gibi yazı döşeneceğim buraya.

Bugün raftan Nat King Cole kaldırdım. Sonra farkettim ki o CD'yi alalı 10 sene olmuş. Ulan üniversiteye geldiğimde "10 sene evvel neler olduydu" diye sorsalar, 7 yaşlarımda yaşadığımı bile bilmeyecek angutlukta olduğumdan, o soru cevapsız kalırdı. Şimdi ise 10 sene evvel bu zamanlar şehre taşındığımı ve bu albümü annemle beraber aldığımızı söyleyebiliyorum. [Takriben iki ay sonra, tatsız bir kafadayken Drakula: Milenyumfak'ın film müziği kasedini alacağımı da eklemek istedim. Gençlik ve Yaktığım Paralar: Bir İnceleme.]

Bugüne kadar milyon kere dinlemiş olduğum lanet albüm, giderek tombul ve pembe bir hal alan başarısızlığımı yaşıma perçinleyip canımı sıktı.

10 sene sonra yine şu aymazlıkta olmamayı diliyorum.

Teşekkürler.

Bonus:

temporary, like achilles

2010-08-12T01:21:00.008+03:00

2'si 1 arada!

...Yani öyle güzel bir vazgeçmeyiş ve koy g.tüne rahvan gitsinciliktir ki; senelerdir her dinleyişimde gülümsüyorum. Vokalde delikanlılık taslayışı, bozum olup olup hiç üstünde durmayışı, çilekeşliğini derinlere gömüp oralarda bir yerde unutuşu filan nasıl güzel, yerim seni olm ben. Yerim seni. "Karşında zengin çocukları gibi beceriksizim" deyişini yerim. Uf olan yerleri kimsenin öpmeyişi gibi, suratın tokatlanmaktan kösele kıvamına gelişi gibi, arsız gibi şarkı. Bravo.

Blonde on Blonde deyince akla ilk gelen parça bu olmayabilir. Kimse bunu sevmiyor da olabilir. Ama dünyanın üvey evlat muamelesi çektiklerini kollamak boynumun borcudur bir yerde. Aşiller de şeker yiyebilsin isterim.

Standing on your window honey / Yes, I've been here before / Feeling so harmless / I'm looking at your second door / How come you don't send me no regards ? / You know I want your lovin' / Honey, why are you so hard ?
Kneeling 'neath your ceiling / Yes, I guess I'll be here for a while / I'm trying' to read your portrait, but I'm helpless, like a rich man's child / How come you send someone out to have me barred ? / You know I want your lovin' / Honey, why are you so hard ?
Like a poor fool in his prime / Yes, I know you can hear me walk / But is your heart made out of stone, or is it lime / Or is it just solid rock ?
Well, I rush into your hallway / Lean against your velvet door / I watch upon your scorpion / Who crawls across your circus floor / Just what do you think you have to guard ? / You know I want your lovin' / Honey, but you're so hard.
Achilles is in your alleyway / He don't want me here / He does brag / He's pointing to the sky / And he's hungry, like a man in drag / How come you get someone like him to be your guard ? / You know I want your lovin' / Honey, but you're so hard.

çapsızlık ve gece hayatı

2010-08-08T17:10:00.016+03:00

(Ay olmayınca bir iki yıldız görürüz diye seviniyoruz değil mi? NAH görürüz, kafam kadar apartmanı dikmişler evin önüne.)

Allahın bildiğini kuldan niye saklayayım; evde Foreigner dinliyorum. Ne zaman dinlesem de Tom Selleck'i düşünüyorum. Şort, beyaz çorap ve güneş gözlüğü üçlüsüyle bile süper olan adamın nesini tartışayım sizinle, Foreigner da işte o hesap.

Bir kuple ay şarkısı:

* Moonshiner'ı oraya eklemiş bulundum. Halbüse sanırım içki kaçakçısı anlamına geliyor. Evinde yasadışı üretim yapan kimse de olabilir, bilemedim.

Mira:

Fin:

sarpayyerro.

2010-08-07T15:45:00.001+03:00

İnternette ölümsüzleş istedim Sarpay.

GÖRSEL ŞÖLEN

2010-08-06T11:16:00.004+03:00

Çağrışıyorum muntazaman:

is she weird
is she over me
like the stars and the sun
like the stars and the sun

is she weird
is she weird, is she white
is she promised to the night
and her head has no room!

antini kuntini

2010-08-03T06:59:00.002+03:00

Sonsuz döngü -- kod patlar. Sonsuz döngüden korkun, gece uyutmuyor. Uyumayan bünye sorunu anlamıyor, dönüp duruyor. Döngü, ne uzun kelime. Piuuu.

Görkemli final: iki notaya tav oluyoruz da, şarkı dediğimiz bu meretler hayatı doldurup başka şeylerin yerini tutabilir mi? Cevatçığım biraz düşün, cevabı sonra ver.

WHO STOLE THE TARTS?

2010-07-31T22:05:00.015+03:00

verses:
The Queen of Hearts, she made some tarts,
All on a summer day:
The Knave of Hearts, he stole those tarts
And took them quite away!

Başka hikayelerde daha çok ürktüğüm karakterler elbette ki vardır ama bu kitapta beni bu beyaz tavşan denen eleman kadar tedirgin eden bir başkası yok. Hem titrek, hem kendini beğenmiş, hafiften aşağılık, çıkarcı, yalaka- beri yanda deli gibi, iki dakka sonra hangi haltı karıştıracağı belirsiz bir tip. Tavşanlığın verdiği telaş da cabası. Ay bayılazaam.

---
Alice'in artık dayanamayıp atarlandığı bölüme yaklaşmışız, alıntıyı çakayım şuraya bir yere.
Çocuklar ne çabuk büyüyor, öyle değil mi? (Anne tonlamasıyla)
---
"...
Just at his moment Alice felt a very curious sensation, which puzzled her a good deal until she made out what it was she was beginning to grow larger again, and she thought at first she would get up and leave the court; but on second thoughts she decided to remain where she was as long as there was room for her.
"I wish you wouldn't squeeze so," said the Dormouse, who was sitting next to her. "I can hardly breathe."
"I ca'n't help it," said Alice very meekly: "I'm growing."
"You've no right to grow here." said the Dormouse.
"Don't talk nonsense," said Alice more boldly: "you know you're growing too."
"Yes, but I grow at a reasonable pace," said the Dormouse: "not in that ridiculous fashion." And he got up very sulkily and crossed over to the other side of the court. "

...
Ablalı final:
" ... Lastly, she pictured to herself how this same little sister of hers would, in the after-time, be herself a grown woman; and how she would keep, through all her riper years, the simple and loving heart of her childhood; and how she would gather about her other little children, and make their eyes bright and eager with many a strange tale, perhaps even with the dream of Wonderland of long ago; and how she would feel with all their simple sorrows, and find a pleasure in all their simple joys, remembering her own child-life, and the happy summer days."
---
Parça biraz alakasız oldu ama keyif benim yer benim ilkesi gereği istediğimi buraya koyabiliyormuşum. İdare edeceksiniz annem.
---

EK:
Lewis Carroll'un hakkında pedofili iddiaları olduğunu biliyor muydunuz?

sunbeams are not made like me.

2010-07-28T20:02:00.001+03:00

Bugün şalgam suyu yapmayı öğrendim. Eve küp alacağım, sonra hayat bayram olacak.

kafam kadar güzelsin

2010-07-24T04:44:00.000+03:00

birajı aşmak

2010-07-24T02:41:00.010+03:00

(Bu telefon mesajlarını bilmeyen kaldı mı?)

- kaç bira?
- 10 biraj...

Birajı henüz aşmadım ama benim de söyleyeceklerim var: Bomonti ismi daha şık olmuş. Şişenin eski tombulluğu yok, tek o biraz sevimsiz. Çantasını kapan tatile çıktı sevgili dümbük, bu bozkırda tumbleweed ile kaldık mı başbaşa?

Kısmet.
Google Earth ile ciddi düşünüyorum.
Şunlar çalsın: (Juliette takılabilir.)

Az evvel sıcak demedim, güneş demedim, Nil'in kıyısına indim. (Google Earth 5, eski görünümünde ama ufak tefek güzellikleri var. Bir de grafikler daha iyi gibime geldi, durumlar yarın öğlen daha iyi anlaşılır. Ehe mehe.)
Dünya gözüyle görmek mümkün olacak mı belli değil, gugılör fakirin eğlencesi. Hor görmeyin.

Gezi albümünü detaylandıracağım sonra- Hep sonra, çünkü biraja yetişiyoruz beyler. Bugün okuduklarımdan bir kuple:

CENK TANER // ROLL 2005
(...)
- Hafızamızda yer etmiş bir olaydır, o günlerde bir radyoda "Son Tango" çalınıyordu, canlı yayına bağlanan bir kadın, "oğlumu askere göndermeye çekiniyorum, çaldığınız bu şarkıyı sevdim" demişti. Gaziosmanpaşa'dan arıyordu.
- Yerini buluyor bazen şarkılar. Dylan'ın bir lafı var, "benim için önemli olan şarkı sözüdür, müzik bahane". Biz de söz ağırlıklı adamlarız aslında, sözel tarafımız müzikal tarafımızdan ağır basıyor. Benden sözleri alsan geriye ne kalır? Bu coğrafyaya dair sözler söylüyorum, beni oluşturan her şey var o sözlerin içinde. Türkçe bilmeyen biri ancak sözün frekansından bir şeyler hissedebilir. Ben Fransızca şarkıları çok severim, ama Fransızca bilmem, bazen anlamasan da sözler seni alabilir içine. Ne dediğini tahmin edebiliyorum, ya da herifin ordaki derdini hissedebiliyorum.

- Fransızlardan kimi seviyorsun?
- Jacques Brel en başta. Doğu Almanya'da basılmış bir plak vardı bende, Doğu Alman bir kadın, Gisela May, Brel şarkıları söylemiş Almanca. Brel'le tanışmam öyle oldu, Almancadan. (gülüyor) Sonra Brel'in şarkılarına, şarkı sözlerine takılmaya başladım. Kıskanılacak kadar iyi sözleri var. "If You Go Away"in onun şarkısı olduğunu öğrenince şaşırmıştım, fazla popüler olduğu için herhalde. Aznavour'u da severim, bir 45'liğini bulmuştum sahafta, üç hafta "Isabelle, Isabelle" diye geçti, herkes çığlık atıyordu artık yeter diye. (gülüyor) Çok da güzel söylüyor. Bu son zamanlarda da dinlediğim oldu...

- "Kıskanılacak sözler" dedin, başka kimler var kıskandıran?
- Herkesin vardır, "ben yazsaydım" dedirten şarkılar olur hep. Ama söz olarak en derinden Brel'de hissettim onu. Herif ozan işte. Dylan da öyle. "Yağmurun altındayken" demez, "Yağmurun içindeyken" der. Onun için farklı. Cohen beni o kadar etkilemiyor, ama Cohen sevmeyen kız görmedim. "Famous Blue Raincoat" çaldığında, erimeyen hatun yok. Nick Cave için de öyle. (gülüyor)
(...)

Hahahaha! Ulan. En sevdiği şarkısının "Ne zaman gitti tren" olduğunu da belirtesim gelir, röportajın içinde öyle diyor. Tanışsak da pis geyik çevirirdik sanki: Bendeki Cohen'in henüz teslim alamadığı, ortaçağ kalesi gibi bir kafa. Sen gel hele.

-DYLAN ON DYLAN-
Television Press Conference, KQED (San Francisco)
December 3, 1965
(...)
- Have you ever sung with the Beatles?
- No. Well, I think we have messed around in London, but, no I don't think anything serious.

- Have you ever played a dance?
- No. It's not that kind of music.
- It is.
- Well, what can I say. You must know more about the music than I do. How long have you been playing it?

- Do you find that when you're writing you free-associate often?
- No, it's all very clear and simple to me. These songs aren't complicated to me at all. I know what they're all about! There's nothing to figure out for me. I wouldn't write anything I can't really see.

- I don't mean it that way. I meant when you're creating a song are you doing it on a subliminal level?
- No. That's the difference in the songs I write now. In the past year or so - there was a change there, but the records before that, I used to know what I wanted to say, before I used to write a song. All the stuff which I have written before which wasn't song, was just on a piece of toilet paper. (...)

- How long does it take you to write a...
- Usually not too long a time, really. I might write all night and get one song out of a lot of different things I write.

Gerçek bir ikizler burcu müzisyeni. Te allaham. Yine de yağmurlu günlerin boğuk öğleden sonralarında Cohen mi, Dylan mı diye sorsalar - maçı açık arayla Dylan alır. Verisori.

Neyse, ne kaa ekmek, o kaa köfte.
The Great Barrier Reef beni bekler. Selamlar,
Gugulkuşu.

tralla la la la

2010-07-24T01:10:00.005+03:00

Diloy'dan çaldım vallahi. Bu genç bayan olmasa bazı bir takım şeylerden hiç haberimiz olmayacak ve kaçırdığımızı öğrenince evde uğunacağız.

Untitled from Arcade Fire on Vimeo.

Deli gönül isterdi ki Madison Square Garden'da olalım, bir kerecik de biz youtube'a el sallayalım. Fekat işte çulsuzluk, kediye kim bakacak falan. Uzatmıyorum: Hadi artık 5 Ağustos olsun.

gotik oyun havası

2010-07-23T02:33:00.007+03:00

Bernard Sumner: "The Eternal" şarkısı, Ian'ların yakınlarındaki down sendromlu bir çocukla ilgiliydi. Evden çıkamazdı. Tüm dünyası ev ve evin bahçesiydi. Yıllar sonra Ian tekrar Macclesfield'a gittiğinde aynı çocuğu bahçede görmüş. Aynı boylarda, sanki hiç yaşlanmamış gibi bahçede dolanıyormuş.

GrooveShark:

Müzik camiasında genç ölümlere 'gotik' yakıştırması yapmak adettendir- Gördün müydü anla ki civarda intihar eden olmuş. Ian Curtis'in sesindeki o soğuk mesafeleri katedemedim çileli başım.

akışbilinçtirmece

2010-07-20T22:50:00.008+03:00

Sokak dergileri hala masamın üzerinde duruyor. "Askerliğe Karşı Savaş Açan 2. adam: Vedat Zencir" - Bunun hemen altında bir küçük fotoğraf ve kırmızı zeminin üzerinde küçük beyaz harfler: "65 MADEN İŞÇİSİ ÖLDÜRÜLDÜ". 1990'dan bu yana tozlanmış ve kokmuş sayfalar, her üç sayfada bir aynı fotoğraf, aynı puntolarla aynı ölüm haberi. Dün 11 şehit. Gitmediğimiz yerler, sağda solda nerede yaşadığımızı bize hatırlatan tanıdık kelimeler. Haber sitesinin ana sayfasında şöyle manşetler mesela: "6 ocağa ateş düştü". (Bunun hemen yan tarafında "Rus ajana porno teklifi!")
Televizyon iyi ki yok, izlesem oracıkta ruhumu teslim ederim. Yayınlardan kusmuk akıyordur şimdi. Önay ile mailleşmelerimiz aklıma geliyor, Almanya'ya gittikten sonra "insan istiyor ki memleketini güzel bir yer olarak hatırlasın" diye yazışı - Bulunduğu coğrafyanın insanı kafaca nasıl zedelediğini iki cümle ile ifade edivermişti de kilitlemişti sağolsun.

44. Sayfa, Kemal Kurdaş:

İSTER BİL İSTER BİLME
"NE DEMİŞLERDİ" başlığı altında geçen hafta yayınladığımız alıntılar galiba kaynadı gitti. Sebep mi? Galiba sunuşumuzdaki yavanlıktan. 20 yıl öncesinin dergilerini karıştırırken karşımıza çıkan satırlar Türkiye'nin insanlarının ne kadar süratle değiştiğini gösteriyor. Değişime karşı çıktığımız için yayınlamıyoruz bu alıntıları. Vay canına dersiniz diye aktarıyoruz. Eleştirmek, üstünde konuşmak ya da Allah allah demek size ait!

KEMAL KURDAŞ
"İnsan emeği ve zekası sosyalist düşüncenin ışıklarını üzerine döndürdüğü merkezi noktadır. Bu bakımdan sosyalist düşüncede insanın eğitimi ve yetiştirilmesi hayati bir önem ve alaka taşır. ...Sosyalist düşünce geniş kütleleri süratle kalkındırma gayesinde olduğundan kıymetli imkanları lükse israf edemez. Sosyalist düşünce teknik bilgiyi geliştirerek süratle neticeye gidilmesini bekler." (Eğitimde Sosyalizm, Mart 1963)

ODTÜ: Yedi yıllık yılgınlık. Şimdilerde "Teknokent" gerçeği. Piyasaya yem olmak- İşsizliği de geçtim, Eğitimli Hiçlik. Hiçliğin eğitimi de tartışılır, o da ayrı.

- Hacerim ile terminalde buluşup otobüslere binen insanlara bakmaca: yaz sıcağı, egzos kokusu, tozlu yerler, pazardan alınma tişörtler, terli teyzeler, bir eliyle üç liralık oyuncağını kemiren çocuklar ve bunların diğer elinden aceleyle çekiştiren anneler. Hepsinden çok sefillik. Fakirlik. Bundan da iki üç sene evvel: Otogar delisi gerçeği. Bir gece vakti, ansızın, delinin çatalını görmece, biraz da bu.
Bir akşam vakti gökyüzünün balkonda kendi halinde takılan 'eğitimli hiç'in kemiklerini çatır çatır kırması. Ama hayat durmuyor, hep akıyor: Karşı apartmanda ekşın başladı beyler. Bu gece büyük seviş var.

"Bat dünya bat." (ikigözünkörolsundapiyangobiletisat.)
27'ye varamadan sinik ve sinirli bir lavuğa dönüşmüş oluşum da kayıtlara geçsin. Çot diye Oğuz Atay'ı patlattığım için benden tiksinmeyin. Bu da geçer. Çocukken hayatın "tıpkı bir yaz günü gibi güneşli ve güzel" olacağını sananlar için gelsin: yaz günü dediğimiz işte aslında böyle bir şey mnakoyyim.

Başkalarının yazıları ile dönerim, bunu unuturuz, söz.

black ships ate the sky

2010-07-18T23:55:00.006+03:00

Bağrımıza bastığımız bir albüm.
[Idumæa] - baby dee
[Idumæa] - antony

Güneş batarken Anıttepe'den bulutları izledim, sanırım aklıma ordan geldi. Yağmuru sevmesem de, yağmur bulutu insanda çok değişik hisler uyandırıyor. Görkemliydi allah için. Neyse ki "marduk gelecek, ananızı öpecek" stilinde yaklaşan dev karanlık, bu sefer ağzımıza yüzümüze yağdırıp da üzmedi- Ben de sövmek yerine gök kubbenin kalyonlarına selam durdum, durabildim.

And am I born to die?
To lay this body down?
And does my trembling spirit fly
Into a world unknown
A land of deepest shade
Unpierced by human thought
The dreary region of the dead,
Where all things are forgot?

Soon as from earth I go,
What will become of me?
Eternal happiness or woe
Must then my portion be;
Waked by the trumpet's sound,
I from my grave shall rise,
And see the Judge with glory crowned,
And see the flaming skies.

SESSİZ YIĞINLARIN GÖLGESİNDE

2010-07-17T19:11:00.007+03:00

Ana yoldan yürümemek için yirmişer katlı blokların dibine sığına sığına geldim eve. Yaralı hayvanlar gibi, ölecek şöyle sakin bir yer arıyordum. Otobüsler geçti, geçti. 100. Yıl'ın yokuşlarının üstüne kireçle "abandon all hope" yazmak istedim. Son yokuşun tepesindeyken bir sigara yaktım, etrafa baktım. Ufuklar vinç dolu, hayatım Kayalar İnşaat, dipten kum çıkartıyorum. Vay arkadaş.

"On returning, I can't believe this world is still turning / The pressure's on, because the pleasure hasn't gone / And I'm not sorry for - For the things I've done / And I'm not looking for just anyone // On competing, Oh, when will this tired heart stop beating? / It's all a game / Existence is only a game / And I'm not sorry for - For the things I've done / And I'm not looking for just anyone / I'm slipping below the water line / I'm slipping below the water line.. "

Morrissey elimden tuttu sağolsun, beraber döndük. Evim benim; inim, mağaram, güvenli sığınağım, sürtüğüm, yosmam! Vırrık yanımda uyuyor. Sanırım kendime gelmek için lig fikstürü kodlayacağım, kafa işte öyle acayip oldu. (Yazının başlığına gelince, bu üç kelime sabah beri aklımda. Baudrillard'ın kitabını okumadım, hayır. - Roland Barthes'ın bir iki kitabına elimi sürmüşlüğüm var, takatim kalmadı. Sıkkınım dedim ulan, okumuyorum.)

It's Jagger Time!

BAHÇE BİZİZ, GÜL BİZDEDİR

2010-07-14T14:05:00.006+03:00

Babam benim evde kitabını unutmuş. (Babamdan bahsetmiş miydim? Çok ilginç adam.)
Cennet ile ilgili şu aktaracağım şey hep kafamı kurcalıyordu, kitabın kapağından huylanmayıp biraz okuduğuma sevindim:

...
Biri Alevi, diğeri Sünni iki arkadaş, hayallerindeki cennetten söz ediyormuş. Alevi, Sünni'ye sormuş:
- Cennetten ne umuyorsun, cennete gidersen eğer neler olmasını istersin?
- Güllük gülistanlık bahçe içerisinde birbirinden güzel huriler, zemzem pınarları, çeşit çeşit meyveler. Peki, olmaz ya! Diyelim ki, sen cennete gittin, ne umuyorsun?
- Üzüm bağları, birbirinden nefis şaraplar, rakılar, mis gibi anason kokusu...
Sünni arkadaşı öfkeyle bağırır:
- Yav kardeşim, orası meyhane mi?
Alevi, bozulan arkadaşına karşı zıt bir soruyla yanıt verir:
- Peki orası kerhane mi?

Notlar:
* Kapakta "Geçmişten Günümüze Alevi Mizahı" yazıyor. (Başlığın az üstü, küçük font.)

** Gülen biziz, mizah bizdedir. (Burada tam olarak neye kıl olduğumu açıklayacak kadar Türkçem olsa, şimdiye yazarlıktan para kazanıyor olurdum. Nasıl diyeyim, Alevi Mizahı, Yalvaç Ural üslubunda anlatım ile, 165 sayfalık karton kapaklı bir baskıda? Bu mizahın neresi Alevi, onu da pek anlayabilmiş değilim. Sonra, Sünni Mizahı diye bir şey var da biz mi gülmüyoruz gibi bir soru geliyor aklıma, terbiyesizlik gibi olmasın. Kafa kağıdımda bir de utanmadan "Müslüman" yazıyor. İlle bir etiket, ille bir kukircikler. )

*** Miyase İlknur tontonca bir ablamız, bu kitabın yazarı. // Cumhuriyet Kitapları, "Gülmece".

Allahım sen beni hep güldür, hep güldür, sonra da hiç dine mine bulaştırmadan öldürüver. Amin.

who wants to live forever

2010-07-14T01:40:00.004+03:00

Aşağıdaki satırlar Peter Freestone'un Freddie Mercury biyografisinden. Buna biyografi denir mi, emin olamadım pek. (Aklıma "hatırat" kelimesi geliyor, zira ikisinin yaşamı birbirine karışmış.)

" ...I find any description of both my own feelings and the atmosphere in the house during these last two week of Freddie's life very difficult to express and however I contrive to relate them will not do the reality full justice. The situation brought about contradictory feelings. Not only we did not know how long Freddie's dying would take but we also, perhaps selfishly, did not know for how much longer we ourselves could keep up the brave smiling faces.

But Freddie was determined that life was to continue as normal. Every day we went shopping. Every day Joe went to the gym. Every day Jim worked in the garden. Every day the cleaners came in but they never went anywhere near Freddie's bedroom.

It was as though the house was encased beneath a huge, invisible glass bell jar, like the ones that covered the works of Victorian clocks. I heard clocks everywhere in the house, ticking away, ticking away, each minute being part of a countdown whose length we didn't know. Each tick counting away the moments of Freddie's life. Everything outside the glass jar carried on as normal but we inside, it seemed, had always to be active, always straightening a book, replacing an ashtray, plumping a cushion, anything which might indicate that Freddie was expected to come downstairs again momentarily and he would see that his house was still perfect, just as he wanted it.

I couldn't tell you from one day to the next day what the weather was, I just went out into it whether it be cloudy, sunny, freezing cold... Nothing really mattered. It must have been on the Tuesday night before he died that I had my talk with him. The doctors had told each of us that we had to enable him to let go, that in order to make it easier for people to die, they had to be told that it was okay by those they were about to leave behind.

I was lying on the bed with Freddie and he was asking how things were in the house, if things were straight and tidy. "I feel so tired, wondering whether I will ever see any of it again. Trying to visualise what's going on. I'm so isolated up here. All of a sudden it feels a huge house."

I sensed this was the only chance I would have to carry out the doctor's advice. "Everything's fine," I said. "Just as you'd like it, like always. And we're fine too. We're coping. Don't worry about us. If you feel it's time to go, we're behind you all the way. Don't worry about us. Don't feel you're leaving us. Everything's fine."

We just sat quietly, silently for an hour or two and then he dozed. "

I want you to live forever- artık çok mu geç?

hadi gülümse.

2010-07-12T23:37:00.004+03:00

[LINK]

Bu linkin komik ve hazin tarafları var. Hazin tarafı şu ki; Byron kendini de paralasa müzik ile kapışmasından yenik çıkacaktır. Komik tarafı şu ki; Afghan Whigs'in liriği beş para etmez. (Gerçi vokal bazen öyle iyi ki soyunarak dinleyesim geliyor.)

Başka bir şey:
Hani gönül bağını tam kuramadığımız türde müzikler vardır, arada içlerinden çok sevdiğimiz şarkılar çıkartarak bizi tokatlarlar. İşte o sevdiğimiz şarkılar, aynı yabancı havaalanlarının hediye tükkanlarında satılan milli tatlılar falan gibi. Di mi.
Bugün çok hastaydım, düşünecek çok vaktim oldu.
Müzik insanlığın geliştirdiği en iyi şey mi ne?

the pleasure of finding things out

2010-07-09T16:43:00.002+03:00

Oppenheimer ile çalışma kısmına dikkat.

SEYİRLİK

2010-06-30T19:37:00.008+03:00

Don giymiyorum
Pişik yapıyor,
Mor bir şortla
Daltaşak dolaşıyorum,
Badem ağacının dalında
İri çağlalar gibi hayalarım
Püfür püfür...

Can Yücel

- Hepsi çok iyi de, elime kitabı almadan evvel bir tas ayı-size kayısı yıkamış oluşum kötü. Ta mezardan taciz, ayakta alkışlıyorum.

ALL THOUGHTS ARE PREY TO SOME BEAST

2010-06-29T17:06:00.006+03:00

[youtube]
[buradan indirebilirsiniz]

The leafless tree looked like a brain
The birds within were all the thoughts and desires within me
Hoppin' around from branch to branch
Or snug in their nests listenin' in

An eagle came over the horizon
And shook the branches with its sight
The softer thoughts: starlings, finches, and wrens
The softer thoughts, they all took flight

The eagle looked clear through the brain tree
Empty thoughts save for me
Maybe I'll make this one my home
Consolidate the nests of the tiny
Raise a family of might like me

Then something struck him, wings of bone
Sweet desires and soft thoughts were all gone
The eagle shrieked, "I'm alone"

Well it was time to flee the tree
The eagle snuck up on the wind
One talon at a time
Being sky king of the sky
What did he have to fear
All thoughts are prey to some beast
All thoughts are prey to some beast
All thoughts are prey to some beast
All thoughts are prey to some beast
All thoughts are prey to some beast
All thoughts are prey to some beast

Sweet desire and soft thoughts, return to me
Sweet desire and soft thoughts, return to me
Sweet desire and soft thoughts, return to me
Sweet desire and soft thoughts, return to me

Sweet desire and soft thoughts, return to me
Sweet desire and soft thoughts, return to me
Sweet desire and soft thoughts, return to me
Sweet desire and soft thoughts, return to me

* Sometimes I wish We Were an Eagle Albümünde, 7. sırada.
** Adam bu sesle gelip patronum olsa bir dediğini iki etmeyeceğim aşikar. Atla desin atlayayım, zıpla desin zıplayayım.
*** Konser fotoları için yazının başlığına tıklamak yeterli olacaktır.

[youtube] (bonus)

daha fazla bacak gerek!

2010-06-27T15:56:00.003+03:00

Ankara'nın bu melankolik havası beni sinirimden öldürmeden şu son sözleri edeceğim:

Sokağa bakıyorum, duvardan duvara teyze. (Teyze aşımı.)
Eskiden şortlu, mini etekli çıtırlarımız vardı burda; telefonda saçmasapan şeyler konuşarak geçerlerdi. Yer yer kıl olsak da, bacak görmek güzel şeymiş, zamanında belki de yeterince takdir edememişiz. Şimdi ne var? Yağmur var, çamur var. Gündem desen hep aynı bok- üstüne yan daireden yükselen kesintisiz Serdar Ortaç yayını, hava durumuyla ölesiye çelişerek göğsüme 6.5 G-force'u oturttu bıraktı.

Ohh yine de çokşükürallaamahşşkür. Ofdemeohde.

HAL9000

2010-06-25T23:57:00.005+03:00

Peki ya 1977 tarihli Bilim ve Teknik dergisinde "EVRENSEL SİBERNETİK" diye başlık olması? Peki ya o? Yazarı Dr. Toygar Akman. Yazının girişinde sibernetik nedir, ne değildir üzerine yoğunlaşılmış. Sonra 'ver coşkuyu' demiş kendi kendine; milli tarih kitaplarından bildiğimiz "türk çocuğu kasidesi" benzeri bir paragraf ortaya çıkmış. Adamın kendisinden 30 sene rötarla haberim oldu, şu an çok yazıklanıyorum. (Nerde dünya dışı varlıklarla iletişim kurmak konusunda hevesli bir kitap var, işte orda çok güzel bir insan var bence.)

Gelelim yazının ikinci sayfasına- Noktasına virgülüne dokunmadan koyuvereloy:

(...)
Elektriğin keşfi ve radyo dalgalarından yararlanma aşamasına gelinince, aynı konu bu kez, uzaya, radyo ve elektrik dalgaları gönderme şeklinde ele alınmıştı. Dünya Dışı Varlıklar bu dalgaları alınca, Dünyamıza "Cevap Dalgaları" göndereceklerdir, diye düşünülmüştü. Bu konuda, 1924 yılı Ağustos ayında, heyecanlı günler de yaşanmıştı. Olay, şu idi:

Telsiz Telgrafın mucidi ve Radyo'nun geliştirilmesinde en büyük keşiflerde bulunan ünlü İtalyan fizikçisi Guglielmo Marconi, 1924 yılı Ağustos ayında, Elektra adlı gemisi ile Adriyatik denizinde dolaşıyordu. Gemisini bir laboratuvar halinde donatmış olan bilgin, Elektra'nın direğine kocaman bir anten yerleştirmişti. 23 Ağustos 1924 tarihinde, gece yarısı, gemi personeli, Marconi'nin bağırması üzerine uyanmışlardı. Marconi, heyecanla,

- Dinleyin!.. Uzay'daki başka varlıklardan işaretler geliyor!.. Ben, ilk işaretlerimi 1901 yılında uzaya yollamıştım. O tarihten beri de uzaydan gelen bütün dalgaları dinliyordum. Şimdi duyduğunuz işaretler, diğerlerine benzemeyen işaretlerdir. Uzay varlıkları, cevap veriyorlar!

diye sesleniyor ve masanın üzerindeki alıcıdan gelen sesleri, çevresindekilere anlatmaya çalışıyordu. Çevresindekiler, ünlü bilginin aklını oynatmış olabileceği kanısına varmışlardı. Marconi, uyarılara aldırmaksızın, bu durumu, tüm bilim evrenine bildirmekten geri duramamıştı. Ne yazık ki, kamu oyu da aynı kanı içinde idi. Marconi, bu dalga ve işaretlerin, nasıl ve nereden geldiğini saptayıp çevresine inandıramadan 1937'de ölmüştü. Aynı işaretleri ise, bir başka mucit, Amerikalı elektronikçi Francis Yenkins de almıştı. Marconi gibi Yenkins de, bu sinyallerin, uzaydaki başka varlıklar tarafından gönderildiğini ileri sürünce aynı durumla karşılaşmış ve çevresindekilerin alay konusu olmuştu.
(...)

Siz de virgül ve büyük harf kullanımından bazı bir takım duygulara kapıldınız mı acep? (Radyonun yerine Radyo'nun yazılmış olması, teknolojik aygıtlara basit birer nesne muamelesi çekemeyen, icatlara bambaşka anlamlar yüklemiş birine işaret ediyor gibi, adeta.)

Kitaplarını okumayan terbiyesiz.

ayşegül psikiyatristte

2010-06-23T22:48:00.004+03:00

I see dead people.

SOKAKLAR SAKİN

2010-06-19T14:08:00.008+03:00

Kızılay'da bir sahafta '89 tarihli SOKAK Dergisi sayıları buldum geçen gün. Bu tarihte altı yaşında falanım ama niyeyse dergileri elime alınca ortaokula başladığım o kıllı tüylü döneme gittim. Kumaş şort ve terlik ikilisinden yüksek belli kota geçiş yapmışım, bir türlü kilitlenmeyen fermuarı oturup kalktıkça açılıyor- Tişörtü çekiştirip duruyorum. Lojmanlardaki ilk kuşak gençlerin arasına katılmaya uğraşıyoruz hep, onlar üniversiteli olmak üzereler ve bize bebe deyip burun kıvırıyorlar. Pes etmiyoruz, sümüklülüğümüze bakmıyoruz, eziklene eziklene sorular soruyoruz falan.
Sonracığıma; Blue Jean var ya. Kuşe kağıda, fotoğraflı motoğraflı gençlik dergisi. Elimizde "oouv, o kadar değişiğim ki" hissiyle satın alınmış bir kaç sayı var işte en fazla, internet minternet öyle çok yok. Kulağında iki küpe deliği olan sıra arkadaşına imrenerek bakmak var. Yırtık kot ile bandana fırtınasına tutulmuşuz, hayat hem sıcak, hem sıkıcı.

Neyse, uzatmayalım. Bu aldıklarım o dönemin de ötesinde, hayal meyal bir zaman diliminde basılmış. İlk bir iki sayfayı okurken çok ergence hislere kapıldım gene, kendi kendime 'vuu ne ilgincim' dedim. Sonra hayat çok kırık dökük bir olguymuş gibi geldi. Yani, Doktor Feza'ya kötülük olsun diye mi yazıldı o mesaj- Banu ile Dilek o Emin'i hiç aradı mı? /1989'da da millet böyle tavşanlar gibi skişiyor muydu? / Feridun Aydın bugün 61 yaşında, hayat arkadaşı buldu mu, bulamadı mı? / O numaralar nerelere bağlanıyor, bu insanlar nasıl insanlardı?
Bu bağlamdan kopuk açılış beni benden aldı, kederlere saldı. (Gülünç kelimesi ne tiksinç.)

[youtube]
[fizy]

Kasım '89, iç kapak, yazışmalar- buyyruon:

"Hümanist Enternasyonal'e ilişkin kutlama mesajlarınızı ve Evrensel Deklarasyon'da işlenmesini dilediğiniz beklentilerinizi 8 Aralık'tan önce aşağıdaki adrese ulaştırın. Ayrıca Hümanist Sanatçılar Aylık Dergisi'ne parasız abone olmak ya da Lennon-Beatles kaset, plak, tişört bedava edinmek istiyorsanız, adresinizi belirtmeyi unutmayın.

Painter (Jur.) Mr. Ekrem
Tos Slalomvagen 2, 3tr,
12662 Hagersten
Stockholm, İsveç
Tel: 99.46.8 97 10 56

Yavlum Mithat, tebriklel İHFÖD'ne; pes yağni P = V

Metin Ersoy
Osmaniye / ADANA

Şiirlerin ve yazıların hep çok güzel. Seni/sizleri bazen çok özlüyorum ama, geriye dönüşler ucuz ve imkansız. Umarım mutlusundur.

Digo
Yalnız Bir Opera

İlkokul 1. sınıfa giden kızımla ilgilenecek üniversiteli arıyorum.

Akşamları
358 20 82 - İST.

Sevgili etiketsiz kedi, aynı ciğeri paylaşmamıza engel olduğun için ne kadar üzgünüm bilemezsin. Yine de sevgiyle anıyor ve özlüyorum.

Uyumsuz sokak kedisi
11 617

Sokak Dergisi'nin "Hakaretler" köşesinde Nezih Uzel ve Ahmet Şal'ın "hakaretler"ini okudum. Hala böyle türbanlıların ve kafaların bulunması çok acı. İşte benim hakaretlerim: "Bence Tanrı saçı kısaları lanetlemeden önce sizin gibilerle ilgilenmeyi tercih edecektir."

Saçı ve aklı uzun, ama ate-
ist olmayan, üstelik Avus-
turya liseli, yani bazı çev-
relerce "ZÜPPE" bir hatun
kişi.

20 yaşında üniversite öğrencisiyim. Gerçekçi, özgürlük yanlısı herkesin mektuplarını bekliyorum.

Şafak Kıraç
İstasyon cad.
No: 8 Kat: 3 58120
SİVAS

Sevgili Banu, ben köprü altında içtiğimiz biraları ve o anki olayları hala unutamadım, sözünü tut ve ara lütfen... Dilek, sen de.

Emin
3351100-412

40 yaşın birazcık üstünde, bir kamu kuruluşunda yöneticiyim. Dostluk, arkadaşlık bağları sağlam, dürüst ve bağımsız, duygulu, çağdaş bir hanımla arkadaş olmak istiyorum. Bu arkadaşlık aranılan ve özlenen sonsuza dek olsun istiyorum.

Feridun Aydın
1691 sok. 22/A
Karşıyaka-İZMİR

Pamir - Tümay
Kalkan'daki "cennet" tamamlandı mı? Fiyatlar nedir? Yamalı Bohça'ya bir mesaj sallayın. Ehvense gelirim.

Yoksul gazeteci

Kocamustafapaşa civarında kiralık ev arıyorum. En fazla 200.000 TL.

Sabah 9.00 - 11.00 arası
588 45 21

Hey kültürlü, çağdaş, realist kızlar ömürboyu birliktelik için 35 yaşındaki gence yazar mısınız?

Semasi Yücel
Zincidere Açıkcezaevi
Erciyes/Kayseri

Green Peace takılan ve heavy-metal, hard rock fanatiği bir kızla yazışmak istiyorum.

Soner Şen
Kürkçübaşı mah.
Sulubostan sok. No: 38
D.7 Aksaray/İstanbul

Genç kızlar, yeni ve güzel arkadaşlıklar için arayın, tanışalım.

Akşam
159 56 87 Çetin/İstanbul

I.B.S. şimdi Türkiye'de. Teleks, faks konusunda görülmemiş hizmet.

Bilgi için: 589 19 30
588 23 62/İstanbul

Doktor Feza,
Önce evlenip Tokat'a gittin, şimdi de askerdesin. Ankara'daki günlerimizi ne çabuk unuttun (ve tabii gecelerimizi de!) Haber bekliyorum...

Mehtap A.

Fevziye,
Seni mutlaka görmek istiyorum, ama ulaşabileceğim bir yol yok. Lütfen beni hemen ara.

Asuman

İmdat diyen Yıldız. Sana katılıyorum.

Zeynep-Ankara

M.S.Ü. den aldığım 88-89 kimliğimi kaybettim. Hükümsüzdür.

Emel Işıtan

Sevgili Okurlarımız,
İki okurumuzun başına gelen sevimsizlikler bizi, talepler doğrultusunda, aşağıdaki önlemi almaya itti. Telefon ya da adresin yayınlanmasını uygun bulmayan okurlarımız (özellikle arkadaş, ev ya da doğrudan sevgili arayanlar) eğer duyurularıyla birlikte bize 10 kelimeye kadar 10.000, 10-20 kelime arası 20.000 TL gönderirlerse, duyurularının altına bir SOKAK posta kutusu numarası koyacağız. Bu PK numaralarına gelen yanıtları açmadan duyuru sahibi okurumuzun adresine postalayacağız.

SOKAK

AMAN FATOŞ

2010-06-09T23:26:00.011+03:00

İşte bu küçük şerefsizler, hayatı katlanılır kılanlar. Ne zaman ki üretim seviyeleri düşüyor, işte o zaman çıldırı başlıyor. Korna çalan komşunun arabasını çizmek istemek, apartmanların camını çerçevesini indirme dürtüsü, katil olma eşiğinin düşmesi ilk belirtiler- Sivilce ise bu sürecin kaçınılmazı.

Aşağıda görmekte olduğunuz şey, bir serotonin molekülü. Çekinmeyin, üzerine tıklayın, daha dallı güllü olacak.

Bunun eksikliği adamı depresyona sokabildiği gibi kompile uykusuz da bırakabiliyor. Huylu mizaç, sinirlilik ve olduk olmadık simit yeme, gecenin üçünde dolaptaki tarihi geçmiş şekerlemeleri yutma falan var ek olarak. (Östrojen ve progesteron düşünce seratonin de "hadi eyvallah" deyip ortamı terk ettiğinden; kişi 'yağlanan saçlara bakıp bakıp ağlamak' türevi istenmeyen davranışlar sergileyebilir.)

Aşağıdaki ise GABA (Gamma-aminobutyric acid). Nörotransmiter bu. Eksikliği tam olarak ne skime sebep oluyor bilemiyorum ve sinirleniyorum. Nano-nanay teknolojisi, soldan soldan gelmeler.

Bunların haricinde dengesi oynayan... endorfinler var, epinefrin, nörepinefrin var.
Epinefrin'i günlük hayatta uçurumdan atlamak gibi hobileri olanlar tanıyacaktır, kendisine adrenalin dediğimiz de oluyor. House'un da "push 5 mg EPI" diye replik atılmayan bölümü yok gibi bir şey, ortam cardiac arrest'ten geçilmiyor takdir edersiniz.

Ahanda size EPI, kız arkadaşıyla Ankara gecelerinin gözde eğlence mekanı Balya İnternet Cafe'den çıkarken görüntüledim. Basına saldırı, FMK!

Yani bu iş burda bitmiyor tabii. Daha bunun prolactin'i var (süt bezi aktivasyonu, bünyenin adeta kendi memesinden vazgeçmesi); cortisol'u var (ekstra insomnia, ekstra yorgunluk, koy götünecilik).

Özetleyecek olursak: Ne dediğimi bilmiyorum bile lan, neyini özetleyeyim. Eşeysiz üreseydik ya eşşoğlueşşekler, işte o. Onu diyorum.

[fizy][youtube]

MAT 101

2010-06-08T16:15:00.004+03:00

her bölenle bölünecek olsam,
hiç kalan olmaz ki.

---
İlham yok, idare edin. Allah ne verdiyse kodluyorum bu hafta. Bilincim altüst, dün Google sayfalarını açamamakla ilgili bir kabusum oldu. Ondan bir hafta kadar önce ise kapı devresiydim, sinyal işlemeye falan çalışıyordum. Eşyanın tabiatı mnakoyyim, ne biçimmiş.

Beri yanda yorgunluk logaritmik olarak artıyor.

antik kuntik

2010-06-03T23:11:00.000+03:00

yapma behlül, o senin yengen.

Doing Donuts on the Information Super Highway from Airwave Ranger on Vimeo.

çeçe sineği

2010-06-02T22:59:00.006+03:00

Arkadaşım, bu klimalar neden böyle ya!
Altında iki saat oturdun muydu gün bitiyor. Akşama kadar acılar içinde yatıyorsun. 4 gündür öyle bir uyku hali var ki kalkıp yemek yiyemiyorum.

-
Gazze ve gazze, sorunumuz çok aslında.
Yatarak sinirlenmenin çelişkisi çok yaman, yine aklımda bu var.

Hi!

2010-05-29T17:28:00.006+03:00

Kara Kapli

2010-05-28T13:51:00.002+03:00

Bu güzel adamlar dün Ghetto'da çaldılar. Nadiren birilerini izleyesim oluyor, onda da evimde uyuyorum. Neyse, çok zengin olacağım için sorun yok, gider yerinde izlerim. Nedir ki.

ABLAK

2010-05-28T01:50:00.001+03:00

Saplantılı beslenme + Uykusuz.

ÇİRKİN KRAL

2010-05-27T15:59:00.004+03:00

BİR+BİR / MAYIS 2010
YILMAZ GÜNEY NASIL ÇİRKİN KRAL OLDU?

Beni kral ilan et
[Tarık Dursun K. / İzmir Kent Kültürü Dergisi, Eylül 2001]

Yılmaz Güney sekizinci sınıf filmlerde oynuyor, ben de Milliyet gazetesinde magazin sekreteriyim. Bir gün gazeteye geldi, dedi ki: "Babacığım, benimle bir röportaj yap." Şimdi, röportaj yapayım ama, ben ünlülerle röportaj yapıyorum. Ondan sonra "ne var" dedi, "sen röportaj yaparsan ben de ünlü olurum." Kaytarmak değil ama, yan çizmek peşindeyim. Yapalım da nasıl yapalım? "Beni kral ilan et" dedi. Ben seni nasıl kral ilan edeyim, zaten sinemanın bir kralı var, o da Ayhan Işık. "Ben de bir kralım" dedi. Dedim ki ona, "Ayhan Işık kesme şeker gibi, yani güzel bir kral". "Ben de çirkin kralım" dedi. Aman, olur dedim. İlk kez Milliyet Magazin ekinde çıktı, Çirkin Kral diye.

*

Bogart, Salerno, Belmondo, Koçero
[Tarık Dursun Kakınç, Milliyet Magazin, 11 Mart 1965]

Kopkoyu, esmer mi esmer bir genç adam. Kara, kalın kaşlı, bir baktınız mı, yüzündeki tek aklığı, pırıl pırıl ve iki sıra dişlerinde görüyorsunuz. Adı Yılmaz Güney. Geride bıraktığımız sinema mevsimi içinde oniki filmde başrolü oynadı. Ayhan Işık'lara, Eşref Kolçak'lara, Ediz Hun'lara ve Tamer Yiğit'lere karşılık iki olmusuzluğa sahip: Ucuz ve çirkin. Türk sinemasında ilk olarak çizgi dışı, güzel olmayan bir adam "Kral"lığını ilan ediyor. Hollywood'lu Humphrey Bogart, İtalyan Enrico Maria Salerno ve Fransız Jean Paul Belmondo gibi. Yılmaz Güney'in bu sayılanlara benzeyen en büyük özelliği, çirkinliğinin yanı sıra, yokluktan ve yoksulluktan da gelmesi. Sinema seyircisi iki yıldır güzel adamları artık tutmuyordu. Kendine benzeyen ezik, kavruk, tükenik insanı arıyordu. Yılmaz Güney bu aranış döneminde ortaya çıktı. "Koçero"ydu, "Prangasız Mahkum"du, "Mağrur ve Sefil"di, "Yaralı Kartal"dı, "Kasımpaşalı Recep"ti ve seyircisine "Her Gün Ölmektense" diyordu:
-Her gün ölmektense bir gün yaşamak daha iyidir. Seyirciye bu kişilikle çıkıyorum. Yükün altında ezilmiş, boğulmuş bir insanı canlandırıyorum. Yani tam seyircimi. Seyirci beni seyrederken kendini rahatlıkla ve kolaycacık benim yerime geçirebiliyor.

DOLAPDERE

2010-05-26T23:05:00.009+03:00

Mine Söğüt
Dolapdere - Kürt Kediler Çingene Kelebekler
-----------------------------------------------------

Dolapdere'ye ilk kez, ismi bir efsane gibi ortalarda dolaşan "tehlikeli" ve "cazip" mahallelerin varlığını merak edip, İstanbul sokaklarında kaybolmayı bir oyun haline getirdiğim yıllarda tesadüfen gittim. 1980'lerin sonuydu. Henüz Tarlabaşı yıkımı başlamamış, suçlu ve masum hayatlar birbirinden bıçak darbesiyle ayrılıp, şehrin karanlık yüzü yokuşlardan aşağılara ağır bir tekmeyle yuvarlanmamıştı. Aşağıda "kötü" ne varsa yukarıda da aynısından vardı. Ve yukarıda "iyi" ne varsa, aşağıda yine aynısından var olabiliyordu. Şer hayatları ehven-i şer hayatlara bağlayan incecik damarlar teker teker kesilip, ortalarından o geniş cadde geçirilmemişti. İstiklal Caddesi'ni Tarlabaşı'yla birleştiren sokaklar şimdi olduğundan çok daha tekinsiz ve renkliydi. Beyoğlu külliyen tehlikeliydi. Ara sokaklarına girmek gerçekten yürek isterdi. İçinden otobüslerin ve otomobillerin kıvrıla kıvrıla geçtiği bu sokaklarda gördüğüm insanlar Beyoğlu'nun hemen dibinde, bizlerin nispeten temiz ve güvenli hayatlarının hemen yanı başında başkalarının yaşadığının ve o başkalarının cehennemde cennet rüzgarları estirmeyi beceren büyücü bir kavmin kadim üyeleri olduğunun gizli işaretleriyle donatılmışlardı.

Kimdi o gördüğüm insanlar?

Gözleri rimelli, rugan pabuçları topuklu, ensesi kalın ve saçları sapsarı kadınadam.

Kırmızı beresiyle sivri burnu dışında bir tek kısık gözlerini hatırladığım, eteğine yapışmış küçük kız çocuğuyla birlikte dolaşan, kırık dökük bir Türkçe konuşabilen ve sokaklarda yaşayan Avrupalı kadın.

Sağda solda yaktığı ateşlerde ısınan ve yırtık giysilerinin içinde yaralarla dolu bir bedenle yaşayan Medusa saçlı deli.

Bir alt geçidin metruk tuvaletinde müşteri bekleyen yaşlı ve bıkkın travesti.

Alışveriş telaşındaki şuursuz kadınların peşinde dolaşıp çantalarını çalan küçük Kürt çocuklar.

Ve geceleri ellerinde enstrümanlarıyla kulüp kulüp gezen, takım elbiseleri mütemadiyen dar ya da mütemadiyen bol gelen Çingeneler.

Onlar ve diğerleri İstiklal Caddesi'nde her gün yanımdan geçip giderlerdi. Gündüzleri aynı yerlerde dolaşırdık. Ama uyumak için bambaşka yönlere giderdik. Ben görece bir medeniyete... Onlar zehirli yemlerle dolu o labirente...

İşte bir gün, yanlarından geçip durduğum ama herkesin sanki yoklarmış gibi davrandığı, görmezden, hissetmezden, sevmezden geldiği bu insanları geceleri yutan, saklayan, koruyan o labirente daldım.
Daracık sokaklar, can çekişen binalar, kapılardan çığ gibi dışarıya akan bir tedirginlik, çamura bulanmış çocuklar, küstah kadınlar, alaycı delikanlılar, tehditkar yaşlılar, kocaman fareler, camlardan camlara asılmış rengarenk çamaşırlar, çamaşırlardan damlayan kirli su, ter ve kan. İstanbul'un tam kalbinde saklanan muhteşem bir cehennem. Ateşinde binlerce yoksul ısınıyor. Ve o kadar küstah ki kendinden olmayanı ne ısıtıyor, ne yakıyor.

Kapıların önünde oynayan çocuklar ve çekirdek yiyen kadınların yarı alaycı, yarı tehditkar bakışlarının arasından bir turist gibi geçerken fark ettim, 20 yaşına gelmek üzereydim ve onca yıldır aynı şehri paylaştığım bu insanlar hakkında bir sürü şey düşünmüş ama onların nerede yaşadığını hiç merak etmemiştim. Oysa aynı sokakların insanlarıydık. Belki aynı şeyleri istiyor, aynı şeylerden korkuyorduk. Ortak bir kaderin iki ucunu tutmuş çekiştiriyorduk.
O gün eve döndüğümde şöyle yazmışım defterime:
"Onlar ve biz. Yakamı bir ömür boyu bırakmayacak olan iki zamir. Onlar ve biz. Beyazlar ve siyahlar. Bahtsız doğanlar ve ayrıcalıklı doğanlar. Kadim bir kast sistemi. Yasalar karşısında herkes ne kadar eşit olursa olsun, hayatın tam merkezine dikilen ve hiçbir yasayı tanımayan acımasız bir eşitsizliğin kırbacıyla yaralanıp duran bir düzen...
Onlar bana hep sitem edecekler, ben hep suçluluk duyacağım."

Adını bile bilmediğim o semt dar, karmaşık ve karanlık sokaklarıyla benim yaşadığım hayata ölü bir cenin gibi yapışıktı ve ölü olmasına rağmen nefes alıyordu. O gün bu duygularla indim yokuşlardan aşağı. Bu duygularla tırmandım yokuşları. Hayat, katılaşmaya yüz tutmuş kimyası bozuk bir sıvı gibi ağır ağır aşağıya doğru akıyordu. Ve ben bu kimyanın oluşmasında payıma düşen sorumluluğu bir türlü tarif edemiyordum.

Aradan yirmi küsur yıl geçti. O tarifi hala yapabilmiş değilim. İşin kötüsü o sorumluluk duygusunu üzerimden atabilmiş de değilim.
Bugün de yanından geçtiğim yığınla insan, sadece camdan cama asılı renkli çamaşırları, yıkık döküklüğüne rağmen geçmişin görkemli günlerini anımsattığı için kim bilir hangi duygularımızı kaşıyan yaşlı binaları ve müsamahakar koynunda barındırdığı, en güzel romanlara, en güzel fotoğraflara yakışan ama asla fotoğraftaki ya da romandaki kadar masum olmayan kaderiyle, fareler tarafından kemirilmiş, delik deşik edilmiş o labirentin içinde kayboluyor.
İçinde yüzlerce damar olan dev bir şişe düşünün. Hayat o şişenin dar ağzından şehvetle içine akıyor. Damarlara dağılıp ağır ağır dibe çöküyor. Taksim şişenin ağzı. Tarlabaşı gövdesi. Ve Dolapdere dibi. Akan hayatların tortusu bin yıldır orada birikiyor.

(...)
Burası Dolapdere. İstanbul'da herhangi bir semt. Bu şehrin kaderinde her ne varsa onun kaderinde de aynısı var. Ama hep bir fazlasıyla.
Burası Dolapdere.
Yıllar önce bir ahtapot yutmuş onu. Ahtapotun kolları uzun, çok uzun. Biri Mardin'e uzanır, biri Selanik'e. Biri çingenece dolanır, biri Süryanice. Birini kürtler kesti, birini Ermeniler. Birini Rumlar yedi, birini Kırmançiler. Biri Afrikalıların boynunu sıkmakta, biri travestilerin beline dolanmakta. Orospular, pezevenkler ve torbacılar ve midyeciler hepsi ahtapotun uzun ve şefkatli ve müsamahakar kollarına teslim, dans ediyorlar.
Burada tüm çığlıklar müzik, tüm inlemeler nağme.
Ahtapotun ne kadar çok kolu varsa o kadar neşesi ve o kadar derdi var.

İstanbul'un aklı bir karış havada, onunki iki karış.
İstanbul'un saçları beline kadar uzun, onunki bileklerine.
İstanbul külliyen hüzün, o külliyen keder.
İstanbul'da neşenin bini bir para, onda bedava!
Sanki ne kadar abartılsa o kadar güzelleşecekmiş hissiyle yaşanan tüm hayatlar bu mahalleye sıkışmış.
Son on yıl, yirmi, otuz, kırk yıl... Hepimizin başına ne geldiyse, onun başına bin katı gelmiş.
O bu şehrin böyle tuhaf bir semti.

Artık derelerinden eser kalmasa da hayat her bir Dolapderelinin içinden su gibi akıp gitmekte ve ruhları, taşları aşındırır gibi aşındırıp biçimlendirmekte. Su dediğin sınır tanımaz. Bonkör kaynaklardan çıkar, uçsuz bucaksız denize dökülür. Dolapdere'de de hayat aynen öyledir, tepelerdeki muhteşem kaynaklardan çıkar ve denize dökülür. Çıktığı kaynaklardan biri Beyoğlu olsun, diğeri Kurtuluş, denize döküldüğü yeri de Kasımpaşa var sayalım. Bermuda Şeytan Üçgeni'nin tam ortasında alev alev bir mahalle.

Mahallenin alevini yakanlar Çingeneler, aleve odun atanlar Rumlarla Ermeniler, ateşin üstünden atlayanlar hırsızlarla uğursuzlar, ateşte yemek ısıtanlar Kürtlerle Afrikalılar, ateşi söndürmeye çalışanlar sonradan İstanbullu olanlar.

-----------------------------------------
-İstanbulum Dizisi-
Heyamola yayınları - Birinci Basım (Ekim 2009)
-----------------------------------------

* Mine Söğüt, Baruter'in eşi olup tanımadan, uzaktan sevdiğimiz bir yengemizdir.

NASIL BİLİRDİNİZ?

2010-05-26T00:05:00.003+03:00

En sevdiğim dişimin yerinde artık bir çukur var. Ultracaine kafa yaptı. Dişim bir yerlerde bir çöpün içerisinde, karbonun devr-i daimine karıştı karışacak: Canım dişim benim ya, seni çok arıyorum. Unutulmayacaksın.

Eve dönerken bu çalıyordu: [link]

AFFETTUOSO

2010-05-23T00:59:00.005+03:00

*
So many people with nothing to do
Hundreds of buildings that block out my view
Watched by a tramp with a hole in his shoe
Standing alone on the corner

[link] (youtube)

*
Feverish withdrawal / Lennon
[link] (youtube)
[link] (fizy)

*
Whiskey for the Holy Ghost / Lanegan
[link] (youtube)

*
The Pusher / Steppenwolf
[link] (fizy)
[link] (youtube)

*
You name the drama and I'll play the part. / Pulp
[link] (youtube, klibinyum!)
[link] (fizy)

- bunun üzerine bir pixies çakıp gecenin kalanını vampir gibi geçirmek vardı ama yarın all work and no play durumları.
selamlar.

CÜNEYT, NİNJALARA KARŞI

2010-05-21T20:44:00.009+03:00

Hava yine kapalı. Hava kapayınca ne oluyor? Günlük sesler boğuklaşıyor, sokağa çıkınca uzun ve yüksek tavanlı bir koridorda yürüyormuşsun hissi peydah oluyor. Matkap sesi gündemimize gitmemecesine oturdu, iki dakika huzur bulmak imkansız gibi bir şey. Balkonda otururken terliklerime de kuş sıçtı, moralim çok bozuk.

Cüneyt Arkın'ın "Ölüm Savaşçısı" diye bir filmi var, akşam saatlerinde abesle iştigal etmek isteyenler için mükemmel seçim. (Görüntüde dayak yoksa bile tekme ses efekti var. Dayak kadrajdan çıktığında bu sesin kesilmemesi bana güven verdi biraz. O dayak bir yerlerde atılıyor, biliyorum.) / Karbonhidrat mega göbek yaptı, çareyi üzerine yatmakta buldum.

Ellerinizi değil, yoketme isteğinizi kullanın:
http://video.google.com/videoplay?docid=7794856153932818335#

GECEYARISI SİNEMASI

2010-05-20T00:12:00.007+03:00

Üniversiteye gelip de Ankara'nın kitapçılarına paracıklarımı balya balya bıraktığım günlerde en önemli keşvim 'Geceyarısı Sineması' isimli dergi olmuştu. Dergiye ikinci senesinde yetişmiştim, 2002 boyunca da bir iki sayısını alabildim. Sonra? 3 ay aradan sonra tekrar baktığımda raflarda yoktu meret. Başka dergilerle samimi olduysak da bunun yeri dolmadı. Geride "eski patika" ve "pentimento" gibi kelimeler bırakarak kaybolmuştu: Bahçeli sokaklarını hızla saran DVD tükkanlarının ücra kısımlarına itilmiş porno raflarında, korku filmi afişlerinde, gecenin biçimsiz saatlerindeki televizyon yayınlarında kimi yazıları hatırlayıp "ah, mazi" demek huyum oldu.

Neyse, uzatmaya gerek yok. Aşağıda 15. sayıdan kopyaladığım bir yazı var; hediyem olsun.

Bela Lugosi'nin oynadığı Muhsin Ertuğrul filmi!
-
Muhsin Ertuğrul ve Bela Lugosi... Bu iki isim ne vesileyle birlikte anılabilirler? Biri Türkiye sinemasına -ve ayrıca tiyatrosuna- uzunca bir dönem tek başına damgasını vurmuş bir Türk yönetmen. Diğeri, Hollywood'un ilk Dracula uyarlamasında başrolü oynayarak bu ölümsüz vampir kont ile özdeşleşmiş efsanevi bir korku sineması ikonu. Oysa şaka değil gerçek: Macar asıllı Bela Lugosi, Muhsin Ertuğrul'un yönettiği bir (hatta belki iki) Alman filminde oynamıştı! Nasıl olmuş da olmuş demeyin... Muhsin Ertuğrul Benden Sonra Tufan Olmasın (Eczacıbaşı Vakfı Yayınları; 1989) adlı otobiyografisinde Bela Lugosi ile yollarının nasıl çakıştığını ayrıntısıyla anlatıyor.

Muhsin Ertuğrul aslında ilk sinema deneyimlerini 1919-20'de Almanya'da yaşamıştı. 1919'da Almanya'da bir film çektikten sonra, ertesi yıl Karl May adlı oryantalist bir Alman serüven romanı yazarının eserlerini sinemaya uyarlamak amacıyla, sözkonusu yazarın bir grup Alman hayranının girişimiyle kurulan Ustad Film'in kuruluşuna katılır. Aynı dönemde Bela Lugosi de Almanya'dadır, çünkü 1919 Macar Devrimi'nin bastırılmasının ardından sosyalist görüşlü bu oyuncu Almanya'ya kaçmıştır -ve ABD'ye göçmeden önce, bir süre bu ülkede kalacaktır. Gerisini Muhsin Ertuğrul'dan dinleyelim:

"Yardımcım Reimann, dışarıda birinin beni görmek istediğini ve rejisör odasına aldığını haber verdi. Odadan içeri girdiğim zaman uzun boylu, sararmış tenli, eskimiş elbiseli biri beni bekliyordu. Oturttum. Anlatmaya başladı: 'Adım Bela Lugosi... Budapeşte'den geliyorum. Sizden saklayacak değilim. Bela Kuhn [Macar komünist lider] Devrimi'ne karıştım. Macaristan'da kalamazdım. Şimdi burada iş arıyorum.' Fazla konuşturmak istemedim, "Yeni bir filme başlıyorum, onda sizi tatmin edecek büyük bir rolünüz olacak." dedim. Ustad-Film'in müdürlüğünü yapan Knefels'e hemen bir kağıt göndererek, filmin süreceği dönem boyunca Bela Lugosi'yi ayda on bin mark ücretle angaje etmesini yazdım."

Sözkonusu film, Die Teufelsenbeter (Şeytan'a Tapanlar) adını taşıyordu. Ertuğrul, otobiyografisinde filmin konusu hakkında bilgi vermese de ismi yanıltmasın, bu film fantastik nitelikli bir korku filmi değil. Filmin konusu, kendini Ortadoğu halkları arasında yaşamaya adamış Alman asıllı kahraman bir serüvencinin, Yezidîleri yöredeki Osmanlı valisinin zulmünden kurtarmasını anlatıyor. (Yezidîler, Kürt kökenli ama İslamiyet’ten ayrılarak, kim bilir hangi etkilerle Şeytan’ın kutsanması üzerine kurulu, kendilerine özgü bir din geliştirmiş barışçıl ve Batı’daki Satanistlerle uzaktan yakından bir benzerlikleri olmayan-küçük bir topluluktur).

Bela Lugosi, Ustad Film’in gerçekleştirdiği bir filmde daha oynayacaktı: Die Todeskarawane (Ölüm Kervanı). Ertuğrul’un bir bahiste adını andığı ama otobiyografisinde hiç değinmediği Todeskarawane’nin ise, aksamalara uğrayan sorunlu bir süreç sonucu tamamlanmış bir film olduğunu yabancı kaynaklardan öğreniyoruz. Muhsin Ertuğrul’un, bu filmin asıl ve tek yönetmeni olmasa da filmin yapımına bir aşamada müdahil olduğu anlaşılıyor. Ustad Film ve bu yapımevinin bütün filmleri hakkında, yerli kaynakları yabancı kaynaklarla takviye etmeye yönelik bir çalışma olarak Sadi Konuralp ve Kaya Özkaracalar'ın, Bahçeşehir Üniversitesi'nce düzenlenen, Türk Film Araştırmalarında Yeni Yönelimler - 4 konferansında yaptıkları sunuşun metninin, Bağlam Yayınları'nca önümüzdeki aylarda yayınlanacak konferans kitabında yeralacağını kaydedelim.

*** Notlar:

Sadi Konuralp sanırım Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi'ndeydi o sıralar. 15. sayıyı satın alışımdan takriben 10 ay sonra Beyoğlu'nda can verdi. Bir binanın çatı katından üzerine taş indi adamın, haberi okurken perişan olduğumu hatırlarım. Geceyarısı Sineması'nın Ankara dağıtım sorumlusuydu, yazıları hep ilginçti.

Kaya Özkaracalar ise bu dergi çıkarken Bilkent Üniversitesi'nde doktora yapıyordu, editör idi. Şimdilerde Bahçeşehir Üniversitesi'ndeymiş.

Bir de Deniz Hasırcı'mız vardı, nerelerde, gideyim de ona bakayım.

kıl tüy

2010-05-17T01:48:00.002+03:00

Eski defterlerin en yenisi bu. Pis karalamışım, saçma sapan bin tür şeyle doldurmuşum. Sayfaların birinde uzay yolculuğu, diğerinde sebze çorbası tarifi falan var. Kafamı çıkarıp buzolabına koyasım geliyor, tövbe estağfirullah.

DEPEYİ

2010-05-16T23:57:00.002+03:00

[link]
[link]
[link]
[link]
[link]
Özledim bebişim.

açık mektup

2010-05-14T01:12:00.003+03:00

Yiğit Özgür,
Bunu bize neden yaptın?
Selamlar,
z.

BENİM

2010-05-14T01:04:00.002+03:00

Bugün sonunda bir mail zincirinde ünlü parselledim. Sanırım. Yani yine olmadıysa kadere küsücem.
Mirkelam, canımsın.

BİR DOST

2010-05-03T01:14:00.011+03:00

Bu kadın gelip dünyamı sarstığında muhtemelen boylarımızın toplamı iki metre seksen santim etmiyordu. (1990'da aynı kapıdan alnımda "ben buraların yabancısıyım" yazıyormuş gibi büzülerek girmiştim. O ise aynı işi incelikle yapıyordu. Çekingen bakışlı bir çift ceylan gözü bizi hızlıca taradı- sonra allah bilir üner ünite dergisinin hangi sayısına devam ettik.)

Mersin'in mayışık atmosferinde günler günleri kovalarken artık okula gitmek için bir sebep vardı. Bahçede okunan Stephen King'ler, rugan ayakkaplarla mermer zeminde kaymalar, kazanılan gazoz kapakları, kaybedilen gazoz kapakları, kanatılan dizler, öpücük kelimesinin bile kızarttığı mahcup yanaklar, ip atlama maratonları ve tüketilen tonlarca jelibondan sonra, bir yaz günü o okul bitti.
Büyük insanlar gibi giydirdiler bizi: kolalı gömlek ve papyon ikilisi ile uzaydan düşmüş gibi görünen Suat ile iğreti bir mezuniyet dansı yaptık. (İlkokulda hepimizi kep içinde bırakmaları, onları manyağın çocuğu gibi sağa sola fırlatmamız da ayrı bir günün hikayesi.)

Neyse, anlatacağım bu değil.
Bu kadın uzaklara gitti. O uzaktayken ben kuduz oldum, ergen oldum, kafamı kuma soktum. Önceleri canhıraş yazılan o mektuplar bir süre sonra materyal eksikliğinden yazılamaz hale geldi, mektuplar yazılamayınca suçluluk duygusu baş gösterdi. Alınan bir toka hiç verilmedi, söylemesi zor şeyler söylenmedi, çerçevenin içinde bir resim kaldı- Bir eksik bir fazla yaşamın kıllı yünlü süreçlerinden geçmeye ayrı yerlerde devam ettik.

Seneler sonra bir de baktım, gitmemiş meğer:
Bana su verdi. (quasi-Quasimodo entonasyonu ile, kamburlu okunacak.)

İşte öyle bir kadın.

KÜRREK

2010-04-21T03:35:00.002+03:00

Param olsun, eve şundan bir tane koyacağım. Ben böyle güzel alet görmedim, binicem üzerine vurucam kırbacı.

ACI YOK ROCKY

2010-04-06T20:34:00.004+03:00

Acı var mı acı?
Acı yok.
Her yanım ağrıyor, o var bi.